×

شما اینجا هستید : Home » امور آموزش » مقالات علمی (Page 4)

تهیه فولاد

تولید و تهیه فولاد

بازدید : 439
تعریف فولاد: اصطلاح فولاد (Steel) برای آلیاژهای آهن که تا حدود ۱،۵ درصد کربن دارند و غالبا با فلزهای دیگر همراهند، بکار می‌رود. خواص فولاد به درصد کربن موجود در آن ، عملیات حرارتی انجام شده بر روی آن و فلزهای آلیاژ دهنده موجود در آن بستگی دارد. اطلاعات اولیه : محصول کوره ذوب آهن ، چدن است که معمولا دارای ناخالصی کربن و مقادیر جزئی ناخالصی‌های دیگر است که به نوع سنگ معدن و ناخالصی‌های همراه آن و همچنین به چگونگی کار کوره بلند ذوب آهن بستگی دارد. از آنجایی که مصرف عمده آهن در صنعت بصورت فولاد است، از این رو ، باید به روش مناسب چدن را به فولاد تبدیل کرد که در این عمل ناخالصی‌های کربن و دیگر ناخالصی‌ها به مقدار ممکن کاهش ‌یابند . روشهای تهیه فولاد: از سه روش برای تهیه فولاد استفاده می‌شود روش بسمه:در این روش ، ناخالصی‌های موجود در چدن مذاب را به کمک سوزاندن در اکسیژن کاهش داده ، آن را به فولاد تبدیل می‌کنند. پوشش جدار داخلی کوره بسمه از سیلیس یا اکسید منیزیم و گنجایش آن در حدود ۱۵ تن است. نحوه کار کوره به این ترتیب است که جریانی از هوا را به داخل چدن مذاب هدایت می‌کنند تا ناخالصی‌های کربن و گوگرد به‌صورت گازهای SO2 و CO2 از محیط خارج شود و ناخالصی‌های فسفر و سیلیس موجود در چدن مذاب در واکنش با اکسیژن موجود در هوا به‌صورت اکسیدهای غیر فرار P4O10 و SiO2 جذب جدارهای داخلی کوره شوند و به ترکیبات زودگداز Mg3(PO4)2 و MgSiO3 تبدیل و سپس به‌صورت سرباره خارج شوند . سرعت عمل این روش زیاد است، به همین دلیل کنترل مقدار اکسیژن مورد نیاز برای حذف دلخواه ناخالصی‌های چدن غیرممکن است و در نتیجه فولاد با کیفیت مطلوب و دلخواه را نمی‌توان به این روش بدست آورد . روش کوره باز - یا روش مارتن
جهت ثبت نام در دوره اموزشی عملیات حرارتی فولاد و چدن بر روی تصویر فوق کلیک نمایید دوره غیر حضوری است و محتوای الکترونیکی در قالب CD یا DVD به آدرستان ارسال می گردد پس از پایان گواهی ومدرک معتبر دوره اموزشی عملیات حرارتی فولاد و چدن  با قابلیت ترجمه رسمی دریافت می نمایید مشاوره رایگان: ۰۲۱۲۸۴۲۸۴ و ۰۹۱۳۰۰۰۱۶۸۸ و ۰۹۳۳۰۰۲۲۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۳۳۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۸۸۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۹۹۲۸۴
روش الکتریکی: از این روش در تهیه فولادهای ویژه‌ای که برای مصارف علمی ‌وصنعتی بسیار دقیق لازم است، استفاده می‌شود که در کوره الکتریکی با الکترودهای گرافیت صورت می‌گیرد. از ویژگی‌های این روش این است که احتیاج به ماده سوختنی و اکسیژن ندارد ودمارا می‌توان نسبت به دو روش قبلی ، بالاتر برد. این روش برای تصفیه مجدد فولادی که از روش بسمه و یا روش کوره باز بدست آمده است، به منظور تبدیل آن به محصول مرغوب تر،بکار می‌رود. برای این کار مقدار محاسبه شده ای از زنگ آهن را به فولاد بدست آمده از روشهای دیگر، در کوره الکتریکی اضافه کرده و حرارت می‌دهند. در این روش ، برای جذب و حذف گوگرد موجود در فولاد مقدار محاسبه شده‌ای اکسید کلسیم و برای جذب اکسیژن محلول در فولاد مقدار محاسبه شده ای آلیاژ فروسیلیسیم (آلیاژ آهن و سیلیسیم) اضافه می کنند. :در این روش برای جدا کردن ناخالصی‌های موجوددر چدن ، از اکسیژن موجود در زنگ آهن یا اکسید آهن به جای اکسیژن موجود در هوا درروش بسمه (به منظور سوزاندن ناخالصی‌هایی مانند کربن ، گوگرد و غیره) استفاده می‌شود. برای این منظور از کوره باز استفاده می‌شود که پوشش جدار داخلی آن ازMgO وCaO تشکیل شده است و گنجایش آن نیز بین ۵۰ تا ۱۵۰ تن چدن مذاب است. حرارت لازم برای گرم کردن کوره از گازهای خروجی کوره و یا مواد نفتی تأمین می‌شود. برای تکمیل عمل اکسیداسیون، هوای گرم نیز به چدن مذاب دمیده می‌شود. زمان عملکرد این کوره طولانی ‌تر از روش بسمه است. از این نظر می‌توان با دقت بیشتری عمل حذف ناخالصی‌هارا کنترل کرد و در نتیجه محصول مرغوب تری بدست آورد. انواع فولاد و کاربرد آنها: از نظر محتوای کربن،فولاد به سه نوع تقسیم می‌شود : فولاد نرم این نوع فولاد کمتر از ۰,۲ درصد کربن دارد و بیشتر در تهیه پیچ و مهره ، سیم خاردار و چرخ دنده ساعت و ... بکار می‌رود . فولاد متوسط این فولاد بین ۰,۲ تا ۰,۶ درصد کربن دارد و برای تهیه ریل و راه آهن و مصالح ساختمانی مانند تیرآهن مصرف می‌شود . فولاد سخت فولاد سخت بین ۰,۶ تا ۱,۶ درصد کربن دارد که قابل آب دادن است و برای تهیه فنرهای فولادی ، تیر ، وسایل جراحی ، مته و ... بکار می‌رود . از فولادی که تا ۰٫۲ درصد کربن دارد، برای ساختن سیم ، لوله و ورق فولاد استفاده می‌شود. فولاد متوسط ۰٫۲ تا ۰٫۶ درصد کربن دارد و آن را برای ساختن ریل ، دیگ بخار و قطعات ساختمانی بکار می‌برند. فولادی که ۰٫۶ تا ۱٫۵ درصد کربن دارد، سخت است و از آن برای ساختن ابزارآلات ، فنر و کارد و چنگال استفاده می‌شود . ناخالصی‌های آهن و تولید فولاد: آهنی که از کوره بلند خارج می‌شود، چدن نامیده می‌شود که دارای مقادیری کربن ، گوگرد ، فسفر ، سیلیسیم ، منگنز و ناخالصی‌های دیگر است. در تولید فولاد ، دو هدف دنبال می‌شود : ۱-سوزاندن ناخالصی‌های چدن ۲-افزودن مقادیر معین از مواد آلیاژ دهنده به آهن منگنز ، فسفر و سیلیسیم در چدن مذاب توسط هوا یا اکسیژن به اکسید تبدیل می‌شوند و با کمک ذوب مناسبی ترکیب شده ، به صورت سرباره خارج می‌شوند . گوگرد به صورت سولفید وارد سرباره می‌شود و کربن هم می‌سوزد و منوکسید کربن (CO) یا دی‌اکسید کربن (CO2) در می‌آید. چنانچه ناخالصی اصلی ، منگنز باشد، یک کمک ذوب اسیدی که معمولا دی‌اکسید سیلسیم (SiO2) است، بکار می‌برند : (MnO + SiO2 -------> MnSiO3(lو چنانچه ناخالصی اصلی ، سیلسیم یا فسفر باشد (و معمولا چنین است)، یک کمک ذوب بازی که معمولا اکسید منیزیم (MgO) یا اکسید کلسیم (CaO) است، اضافه می‌کنند : (MgO + SiO2 -------> MgSiO2(l (۶MgO + P4O10 -------> 2Mg3(PO4)2(l کوره تولید فولاد و جدا کردن ناخالصی‌ها: معمولا جداره داخلی کوره ای را که برای تولید فولاد بکار می‌رود، توسط آجرهایی که از ماده کمک ذوب ساخته شده‌اند، می‌پوشانند. این پوشش ، مقداری از اکسیدهایی را که باید خارج شوند، به خود جذب می‌کند. برای جدا کردن ناخالصی‌ها ، معمولا از روش کوره باز استفاده می‌کنند. این کوره یک ظرف بشقاب مانند دارد که در آن ۱۰۰ تا ۲۰۰ تن آهن مذاب جای می‌گیرد . بالای این ظرف ، یک سقف مقعر قرار دارد که گرما را روی سطح فلز مذاب منعکس می‌کند. جریان شدیدی از اکسیژن را از روی فلز مذاب عبور می‌دهند تا ناخالصی‌های موجود در آن بسوزند. در این روش ناخالصیها در اثر انتقال گرما در مایع و عمل پخش به سطح مایع می‌آیند و عمل تصفیه ، چند ساعت طول می‌کشد. البته مقداری از آهن ، اکسید می‌شود که آن را جمع‌آوری کرده ، به کوره بلند باز می‌گردانند . روش دیگر جدا کردن ناخالصی‌ها از آهن: در روش دیگری که از همین اصولشیمیایی برای جدا کردن ناخالصی‌ها از آهن استفاده می‌شود، آهن مذاب را همراه آهنقراضه و کمک‌ذوب در کوره‌ای بشکه مانند که گنجایش ۳۰۰ تن بار را دارد، می‌ریزند. جریان شدیدی از اکسیژن خالص را با سرعت مافوق صوت بر سطح فلز مذاب هدایت می‌کنند وبا کج کردن و چرخاندن بشکه ، همواره سطح تازه‌ای از فلز مذاب را در معرض اکسیژنقرار می‌دهند. اکسایش ناخالصی‌ها بسیار سریع صورت می‌گیرد و وقتی محصولات گازی مانندCO2 رها می‌شوند، توده مذاب را به هم می‌زنند، بطوری که آهن ته ظرف،رو می‌آید.دمای توده مذاب ، بی آنکه از گرمای خارجی استفاده شود، تقریبا به دمای جوش آهن می‌رسد و درچنین دمایی ،واکنش ها فوق ‌العاده سریع بوده ، تمامی‌ این فرایند ، در مدت یک ساعت یا کمتر کامل می‌شود ومعمولا محصولی یکنواخت و دارای کیفیت خوب بدست می آید. تبدیل آهن به فولاد: آهن مذاب تصفیه شده را با افزودن مقدار معین کربن و فلزهای آلیاژ دهنده مثل وانادیم ، کروم ، تیتانیم ، منگنز و نیکل به فولاد تبدیل می‌کنند. فولادهای ویژه ممکن است مولیبدن ، تنگستن یا فلزهای دیگر داشته باشند. این نوع فولادها برای مصارف خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرند. در دمای زیاد ، آهن و کربن با یکدیگر متحد شده ، کربید آهن (Fe3C) به نام «سمانتیت » تشکیل می‌دهند. این واکنش ، برگشت‌پذیر و گرماگیر است : Fe3C <------- گرما + ۳Fe + C هرگاه فولادی که دارای سمانتیت است، به‌کندی سردشود، تعادل فوق به سمت تشکیل آهن و کربن ، جابجا شده ،کربنبه‌صورت پولکهایگرافیتجدامی‌شود و به فلز ، رنگ خاکستری می‌دهد. برعکس ، اگر فولاد به سرعت سرد شود، کربنعمدتا به شکل سمانتیت که رنگ روشنی دارد، باقی می‌ماند. تجزیه سمانتیت در دمایمعمولی به اندازه‌ای کند است که عملا انجام نمی‌گیرد. فولادی که دارایسمانتیت است، از فولادی که دارای گرافیت است، سخت‌تر و خیلی شکننده‌تر است. در هریک از این دو نوع فولاد ، مقدار کربن را می‌توان در محدوده نسبتا وسیعی تنظیم کرد. همچنین ، می‌توان مقدار کل کربن را در قسمتهای مختلف یک قطعه فولاد تغییر داد وخواص آن را بهتر کرد. مثلا بلبرینگ از فولاد متوسط ساخته شده است تا سختی و استحکام داشته باشد و لیکن سطح آن را در بستری از کربن حرارت می‌دهند تا لایه نازکی ازسمانتیت روی آن تشکیل گردد و بر سختی آن افزودعه می شود.
ادامه مطلب
آشنایی با ساخت عینک

آشنایی با ساخت عینک

بازدید : 415
  یک عینک آفتابی عینک یا بینه یا بینک به قاب‌های دارای عدسی شیشه‌ای گفته می‌شود که در جلوی چشم‌های انسان قرار داده می‌شود تا دید و سوی چشم‌ها را بهتر کند. گاه هم از عینک‌ها تنها برای زیبایی و زینت یا محافظت از چشم‌ها استفاده می‌شود. عینک‌های ویژه‌ای هم وجود دارد که برای مشاهدهٔ صحنه‌های سه‌بعدی یا واقعیت مجازی به‌کار می‌روند. عینک آفتابی عینکی با عدسی‌های تیره است که برای محافظت چشم از نور شدید محیط به کار می‌رود. به عینکی که عدسی آن شعاع‌های نور عبور یافته را به هم نزدیک نموده یا دور سازد (واگرا یا همگرا باشد) و همچنین عینک آفتابی که دارای انواع مختلف عدسی‌های جذبی پرتوی نور مضر برای محافظت چشم می‌باشد عینک طبی می‌گویند. عینک طبی بیشتر برای اصلاح دید در عیوب انکساری چشم به کار می‌رود. نخستین عینک قابل قرار دادن روی صورت را سالوینو دارماتی (Salvino d'Armati)، اهل ایتالیا، در سال ۱۲۸۴ میلادی ساخت. به عینکی که عدسی آن شعاعهای نور عبور یافته را به هم نزدیک نموده یا دور سازد (واگرا یا همگرا باشد) عینک طبی می‌گویند. عینک طبی برای اصلاح دید در عیوب انکساری چشم به کار می‌رود. اصلاح دید نزدیک‌بینی با عدسی مقعر یا واگرا و اصلاح دید دوربینی با عدسی محدب یا همگرا است. در پیرچشمی از دو عینک یکی برای دور و یکی برای نزدیک یا عینک دودید استفاده می‌کنیم. در آستیگماتیسم از عینک استوانه‌ای کمک می‌گیریم که دارای محور است. برخی مردم عینک می‌زنند تا بتوانند واضح ببینند. عینک‌ها عدسی‌هایی از جنس شیشه یا پلاستیک دارند که پرتوهای نور را قبل از ورود به جشم منحرف می‌کنند. آن گاه عدسی چشم می‌تواند نور را چنان متمرکز کند که تصویر واضحی از جسم بر روی شبکیه، که در عقب چشم واقع است، تشکیل می‌شود.
  دوره آموزشی آشنایی با ساخت عینک

جهت ثبت نام در دوره آموزشی  آشنایی با ساخت عینک بر روی تصویر فوق کلیک نمایید

دوره غیر حضوری است و محتوای الکترونیکی در قالب CD یا DVD به آدرستان ارسال می گردد

پس از پایان گواهی و مدرک معتبر دوره آموزشی  آشنایی با ساخت عینک قابلیت ترجمه رسمی دریافت می نمایید

مشاوره رایگان: ۰۲۱۲۸۴۲۸۴ و ۰۹۱۳۰۰۰۱۶۸۸ و ۰۹۳۳۰۰۲۲۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۳۳۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۸۸۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۹۹۲۸۴

 
  تاریخچه عینک اولین بار در قرن سیزدهم میلادی در اروپا استفاده شد. با تکامل صنعت چاپ در قرن پانزدهم استفاده از عینک افزایش یافت اما در قرن حاضر و با اجرای برنامهٔ آموزش عمومی استفاده از آن گسترش یافته است. نمره عینک تعیین و نوشتن نسخه برای عینک طبی وظیفه چشم پزشک یا اپتومتریست (بینایی سنج) می‌باشد. در نسخه، نمره عینک با سه عدد مشخص می‌شود: برای مثال شماره ۱۸۰* ۱/۵–۵- نمره یک عینک است. عدد اول نشاندهنده میزان دوربینی یا نزدیک بینی است. علامت جلویی آن نشاندهنده نزدیک بینی (علامت منفی) یا دوربینی (علامت مثبت) است. عدد دوم (۱/۵) نشاندهنده میزان آستیگماتیسم شماست. این عدد ممکن است با علامت مثبت یا منفی نوشته شود. عدد سوم (۱۸۰) محور آستیگماتیسم را نشان می‌دهد. برای مثال ۱۸۰ نشاندهنده افقی بودن محور آستیگماتیسم است؛ بنابراین شماره ۱۸۰* ۱/۵–۵- بدین معناست که بیمار نزدیک بینی متوسط و آستیگماتیسم متوسط در محور افقی دارد. نمره عینک طبی با واحدی به نام دیوپتر تعیین می‌شود. بینایی سنجها تنها گروهی هستند که در دانشگاه تجویز، ساخت و فروش عینک طبی را به صورت علمی و تخصصی فرامی‌گیرند. امروزه گاه برای زیبایی، دید بهتر و یا مقاصد درمانی دیگر به جای عینک طبی از لنز چشمی استفاده می‌شود. جنس عدسی در ساخت عدسی عینک‌های طبی معمولاً از یکی از مواد زیر استفاده می‌شود: شیشه به سنت و در زمان‌های قدیم عدسی عینک‌ها را از شیشه می‌ساختند. امروزه نیز همچنان گاه عدسی‌ها را از شیشه می‌سازند. از ویژگی‌های مثبت شیشه خش‌ناپذیری و شفافیت آن است. ویژگی‌های ناخوشایند شیشه وزن زیاد و شکنندگی‌است. همچنین در نمره‌های بالا ضخامت عدسی‌های شیشه‌ای به نسبت پلی‌کربناتی زیاد است. اگر حفاظت چشم از اشعهٔ فرابنفش هم مدنظر باشد عدسی‌های شیشه‌ای نیازمند اعمال پوششی از یکی مادهٔ جلوگیر اشعهٔ فرابنفش‌اند. پلاستیک CR39 ‏ CR39 پرکاربردترین بسپار در صنعت عدسی‌سازی است. عدسی‌های پلاستیکی شکنندگی‌شان بسی کمتر از همتایان شیشه‌ای‌است و همچنین سبک‌ترند. چون پلاستیک از شیشه آسان‌تر خش می‌پذیرد، عدسی‌های پلاستیکی نیازمند اعمال‌شدن یکی پوشش نازک از ماده‌ای ضدخش بر سطح عدسی‌اند. این عدسی‌ها همانند عدسی‌های شیشه‌ای در نمره‌های بالا به نسبت عدسی‌های پلی‌کربانتی ضخیم‌اند. همچنین همانند عدسی‌های شیشه‌ای برای جلوگیری از برخورد اشعهٔ فرابنفش به چشم نیازمند اعمال پوشش ضدفرابنفش‌اند. پلی‌کربنات پلی‌کربنات یکی از بهترین مواد برای ساختن عدسی‌های عینک است. عدسی‌های پلی‌کربناتی به‌شدت ناشکننده‌اند. به‌علاوه از عدسی‌های شیشه‌ای یا پلاستیکی هم‌نمره نازک‌تر و سبک‌ترند. ویژگی مثبت دیگرشان این است که جلو ورود اشعهٔ فرابنفش را به طور کامل می‌گیرند. این عیب در آنها هست که در نمره‌های بالا دید جانبی را بیشتر از همتایان شیشه‌ای و پلاستیکی محدود می‌کنند. خش‌پذیری پلی‌کربنات بیشتر از آنِ شیشه‌است و از این رو نیازمند اعمال پوشش ضدخش است. به علاوه ضریب بازتابش از شیشه و پلاستیک بیشتر است و از این رو نیاز به اعمال پوشش ضدبازتاب بیشتر احساس می‌شود
ادامه مطلب
کارافرینی دراموزش

کارآفرینی در اموزش

بازدید : 394

                                                                                                 Entrepreneurship in Education                                                                                                       

More than one billion people today are between 15 and 25 years of age and nearly 40 per cent of the world's population is below the age of 20 (ILO, 2007). Eighty-five per cent of these young people live in developing countries where many are especially vulnerable to extreme poverty (ILO, 2007). The International Labor Office estimates that around 88.2 million young women and men are unemployed throughout the world, accounting for 47 per cent of all the 185.9 million unemployed persons globally, and many more young people are working long hours for low pay, struggling to eke out a living in the informal economy. The challenge facing the world today is to make education meaningful and more inclusive to this set of young people around the globe (UNICEF 2000, UNESCO 1996, 2000, 2004 and 2005) Education is widely recognized as one of the most critical means of defeating the challenges of development, poverty, and inequality. However, the current quality of education in developing economies (especially in South Asia) leaves much to be desired.

The definition of entrepreneurship involves creation of value through fusion of capital, risk taking, technology and human talent. It is a multidimensional concept. The distinctive features of entrepreneurship over the years are: - Innovation, - A Function of high achievement, - Organization building, - Group level activities, - Managerial skills and leadership, - Gap filling activity

- Entrepreneurship – An emerging clas

For Scientist, ‘theory’ refers to the relationships between facts. In another words, theory is some ordering principles. There are various theories of entrepreneurship which may be explained from the viewpoints of economists, sociologists and psychologists. These theories have been supported by various thinkers over two and half centuries.

۱٫ The idea of infusing entrepreneurship into education has spurred much enthusiasm in the last few decades. A myriad of effects has been stated to result from this, such as economic growth, job creation and increased societal resilience, but also individual growth, increased school engagement and improved equality. Putting this idea into practice has however posed significant challenges alongside the stated positive effects. Lack of time and resources, teachers’ fear of commercialism, impeding educational structures, assessment difficulties and lack of definitional clarity are some of the challenges practitioners have encountered when trying to infuse entrepreneurship into education.

۲٫ This report aims to clarify some basic tenets of entrepreneurship in education, focusing on what it is, why it is relevant to society, when it is applied or not and how to do it in practice. The intended audience of this report is practitioners in educational institutions, and the basis of this clarification attempt consists primarily of existing research in the domains of entrepreneurship, education, psychology and philosophy. Where research is scarce the author of this report will attempt to give some guidance based on own conducted research.

۳٫ What we mean when we discuss entrepreneurship in education differs significantly. Some mean that students should be encouraged to start up their own company. This leans on a rather narrow definition of entrepreneurship viewed as starting a business. Others mean that it is not at all about starting new organizations, but that it instead is about making students more creative, opportunity oriented, proactive and innovative, adhering to a wide definition of entrepreneurship relevant to all walks in life. This report takes the stance that a common denominator between these differing approaches is that all students can and should train their ability and willingness to create value for other people. This is at the core of entrepreneurship and is also a competence that all citizens increasingly need to have in today’s society, regardless of career choice. Creating new organizations is then viewed as one of many different means for creating value.

۴٫ Why entrepreneurship is relevant to education has so far primarily been viewed from economic points of view. This has worked fairly well for elective courses on higher education level, but is more problematic when infusing entrepreneurship into primary and secondary levels of education for all students. Here, a much less discussed but highly interesting impact that entrepreneurship can have on education is the high levels of student motivation and engagement it can trigger, and also the resulting deep learning. This report will argue that in line with a progression model of when to infuse entrepreneurship into education, the question of what effects to focus on should also be progressively changing over time in the educational system. Students can become highly motivated and engaged by creating value to other people based on the knowledge they acquire, and this can fuel deep learning and illustrate the practical relevancy of the knowledge in question. Those students that pick up strong interest and aptitude for value creation can then continue with elective courses and programs focusing on how to organize value creation processes by building new organizations. Such an approach has far-reaching implications on how to plan, execute and assess entrepreneurship in education, and they will be discussed in this report.

۵٫ When we should infuse entrepreneurship into education is increasingly clear in theory, but in practice much remains to be done. In theory we should start at an early age with a wide definition of entrepreneurship embedded across the curriculum and relevant to all students, preferably in preschool and primary school. Later in the educational system we should complement with a parallel voluntary and more business-focused approach, applying a more narrow definition of entrepreneurship. In practice however, explicit entrepreneurial activities on primary education levels are rare. And on secondary and tertiary levels most initiatives are business start-up focused, lacking embeddedness into other teaching subjects. In vocational education and training, entrepreneurial activities are frequent in terms of value creation for other people, but they are seldom connected to the entrepreneurship domain and its tools, methods and processes for creating value.

۶٫ How to make students more entrepreneurial is probably the most difficult and important question in this domain. Many researchers claim that the only way to make people more entrepreneurial is by applying a learning-by-doing approach. But then the question of learning-bydoing-what needs to be properly answered. There is increasing consensus among researchers that letting students work in interdisciplinary teams and interact with people outside school / university is a particularly powerful way to develop entrepreneurial competencies among students. However, if this kind of experiential learning based activity is to be classified as entrepreneurial, some kind of value needs to be created for the people outside school or university in the process. It is not sufficient to just interact with outside stakeholders without a clear end result. For this to work in practice, teachers can draw on the entrepreneurship domain which contains many useful value creation tools, methods and processes. This report will outline some of them.

۷٫ Future challenges and opportunities abound in entrepreneurial education. This report will try to outline some of them through a final section in each of the following chapters.

Although the current popularity of entrepreneurial exploits would tend to make you think that it is a twentieth or twenty first century phenomenon, but it’s not like this. Early in the eighteenth century, the French term entrepreneur was first used to describe a “go-between” or a “between-taker.” Richard Cantillon, a noted economist and reknowned author in the 1700s, is regarded by many as the originator of the term entrepreneur. Cantillon used the term to refer to a person who took an active risk-bearing role in pursuing opportunities. Late in the eighteenth century, the concept of entrepreneurship was expanded to include not only the bearing of risks but also the planning, supervis­ing, organizing, and even owning the factors of production. The nineteenth century was a fertile time for entrepreneurial activity because technological advances during the industrial revolution provided the impetus for continued inventions and innovations.

Then, toward the end of the nineteen century, the concept of entrepreneurship changed slightly again to distinguish between those who supplied funds and earned interest and those who profited from entrepreneurial abilities. During the early part of the twentieth century, entrepreneurship was still believed to be distinct and different from the management of organizations. However, in the mid-1930s the concept of entrepreneurship expanded. That’s when economist Joseph Schumpeter proposed that entrepreneurship involved innovations and untried technologies or what he called creative destruction, which is defined as the process whereby existing products, processes, ideas, and businesses are replaced with better ones. Schumpeter believed that through the process of creative destruction, old and outdated approaches and products were replaced with better ones. Through the destruction of the old came the creation of the new. He also believed that entrepreneurs were the driving forces behind this process of creative destruction. They were the ones who took the breakthrough ideas and innovations into the marketplace. Schumpeter’s description of the process of creative destruction served to highlight further the important role that innovation plays in entrepreneurship. As our earlier definition of entrepreneurship showed, the concepts of innovation and uniqueness are (and always have been) integral parts of entrepreneurial activity. The final development from the twenti­eth century we’ll look at is Peter Drucker’s contention that entrepreneurship involves maximizing opportunities. Drucker is a well ­known and prolific writer on a wide variety of management issues. What his perspective added to the concept of entrepreneurship is that entrepreneurs recognize and act on opportunities. Drucker proposed that entrepreneurship doesn’t just happen out of the blue but arises in response to what the entrepreneur sees as untapped and undeveloped opportunities. Although .we’ve looked at only a small portion of entrepreneurship’s long and colourful past, keep in mind that the history of entrepreneurship continues to unfold. Its history is still being written today. In the early years of the twenty-first century, researchers continue to study entrepreneurs and entrepreneurship. Although no generally accepted theory of entrepreneurship has emerged from these studies.


جهت ثبت نام در دوره آموزشی  مدیریت کارآفرینی بر روی تصویر فوق کلیک نمایید

دوره غیر حضوری است و محتوای الکترونیکی در قالب CD یا DVD به آدرستان ارسال می گردد

پس از پایان گواهی و مدرک معتبر دوره آموزشی  مدیریت کارآفرینی با قابلیت ترجمه رسمی دریافت می نمایید

مشاوره رایگان: ۰۲۱۲۸۴۲۸۴ و ۰۹۱۳۰۰۰۱۶۸۸ و ۰۹۳۳۰۰۲۲۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۳۳۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۸۸۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۹۹۲۸۴


A coordinated and comprehensive theory of entrepreneurship is yet to come. Mean while lets try to understand the following theories of entrepreneurship propounded by the different eminent social thinkers: ۱٫ Innovation Theory of Schumpeter ۲٫ Need for Achievement Theory of McClelland ۳٫ Leibenstein’s X-efficiency Theory ۴٫ Risk Bearing Theory of knight. ۵٫ Max Weber’s Theory of Entrepreneurial Growth ۶٫ Hagen’s Theory of Entrepreneurship ۷٫ Thomas Cochran’s Theory of Cultural Values ۸٫ Theory of Change in Group Level Pattern ۹٫ Economic Theory of Entrepreneurship ۱۰٫ Exposure Theory of Entrepreneurship. ۱۱٫ Political System Theory for Entrepreneurial Growth. The two most frequent terms used in the field of entrepreneurship in education are enterprise education and entrepreneurship education. The term enterprise education is primarily used in United Kingdom, and has been defined as focusing more broadly on personal development, mindset, skills and abilities, whereas the term entrepreneurship education has been defined to focus more on the specific context of setting up a venture and becoming self-employed (QAA, 2012, Mahieu, 2006). In United States, the only term used is entrepreneurship education (Erkkilä, ۲۰۰۰). Some researchers use the longer term enterprise and entrepreneurship education (See for example Hannon, 2005), which is more clear but perhaps a bit unpractical. Sometimes enterprise and entrepreneurship education is discussed by using the term entrepreneurship education only, which however opens up for misunderstanding. Erkkilä (۲۰۰۰) has proposed the unifying term entrepreneurial education as encompassing both enterprise and entrepreneurship education.

The most common reason that researchers and experts promote entrepreneurial education is that entrepreneurship is seen as a major engine for economic growth and job creation (Wong et al., 2005). Entrepreneurial education is also frequently seen as a response to the increasingly globalized, uncertain and complex world we live in, requiring all people and organizations in society to be increasingly equipped with entrepreneurial competencies (Gibb, 2002). Besides the common economic development and job creation related reasons to promote entrepreneurial education, there is also a less common but increasing emphasis on the effects entrepreneurial activities can have on students’ as well as employees’ perceived relevancy, engagement and motivation in both education (Surlemont, 2007) and in work life (Amabile and Kramer, 2011). Finally, the role entrepreneurship can play in taking on important societal challenges (Rae, 2010) has positioned entrepreneurial education as a means to empowering people and organizations to create social value for the public good (Volkmann et al., 2009, Austin et al., 2006). The strong emphasis on economic success and job creation has indeed propelled entrepreneurial education to a prominent position on higher education level, but not as an integrated pedagogical approach for all students on all levels. So far primary focus has been on elective courses and programs for a few secondary education and university students already possessing some degree of entrepreneurial passion and thus self-selecting into entrepreneurial education (Mwasalwiba, 2010). The emphasis on economic effects has so far hampered a widespread adoption of entrepreneurial education in the remaining parts of the educational system. Instead it is often viewed as a “dark threat” by teachers, stating that the “ugly face of capitalism” is now entering educational institutions (Johannisson, 2010, p.92). The stated necessity of all people to become more entrepreneurial due to globalization and increasing uncertainty on the market has spurred significant activity on policy level, but has not yet transferred into wide adoption among teachers on all levels of education.

ادامه مطلب
طراحی و تولید کفش

طراحی و تولید کفش

بازدید : 533

                                                                                                             طراحی و تولید کفش

نواحی کلی و پایه ی یک کفش  یک کفش از قسمت های مختلفی همچون زیره، رویه، پاشنه‌ها، تخته کفش، کفی قابل تعویض و لایه میانی تخته و کفی تشکیل شده است که اصلی‌ترین قسمت‌های هر کفش به حساب می‌آیند. البته یک کفش ممکن است قسمت‌هایی بیشتر از موارد ذکر شده داشته باشد که در گروه طراحی کفش قرار می‌گیرند نه قسمت‌های اصلی. حال به تشریح این قسمت‌ها می‌پردازیم. زیره‌ی کفش (sole): به قسمت پایینی کفش می‌گویند که در بردارنده‌ی تخته، کفی و لایه‌ی میانی است. تخته کفش: این قسمت از کفش تماس مستقیم با زمین دارد که متناسب با هر کفشی، نوع آن متفاوت می‌شود. لایه‌ی میانی قسمت زیرین: این قسمت، میان تخته و کفی کفش قرار می‌گیرد که وظیفه آن جذب شوک است. این قسمت رابطه‌ی مستقیمی با نوع کفش دارد. به کار بردن این ناحیه به تولیدکننده بستگی دارد، حتی می‌توان آن را حذف نمود و وظیفه‌ی آن را به تخته کفش واگذار کرد. کفی کفش: به پایین فضای داخلی یک کفش می‌گویند که با کف پا تماس دارد. کفی کفش را می‌توان قابل تعویض یا غیرقابل تعویض تولید کرد. کفی کفش برای راحتی، سلامتی و موارد دیگر مانند کنترل بو، رطوبت و ظاهر کفش، به ساختمان یک کفش افزوده شده است. پاشنه: در قسمت تحتانی یک کفش (عقب) پاشنه‌ی آن قرار می‌گیرد که معمولا جنس آن با تخته کفش همسان است و هدف آن می‌تواند بلند قد نشان دادن فرد باشد یا مسطح کردن آن برای راحتی و کارهای عملی پا ( مانند رقص یا پیاده‌روی ). رویه : رویه‌ی یک کفش قسمت‌های بالایی یک کفش است که پا را در کفش نگاه می‌دارد. به دلیل دید مستقیم، طراحی و دیزاین روی این ناحیه با نوع کفش رابطه دارد. رویه‌ی یک کفش ماهیت یک کفش را نمایان می‌کند و با دادن طرح‌های رویه به جذابیت آن کمک می‌کند. ساقه‌ی یک کفش در قسمت‌بندی اصولی یک کفش، جزیی از رویه به حساب می‌آید. پروسه‌ی تولید کفش تولید یک کفش از چهار مرحله در قالب یک مسیر پیشرفته پیروی می‌کند که عبارت است از برش اجزا، قسمت ماشین‌کاری ( دوخت و غیره )، ساخت و شکل‌دهی اجزا و تکمیل اجزا ( سرهم کردن ) و محفظه‌ی کفش. برای روشن‌تر شدن این مراحل آن‌ها را تک به تک شرح داده‌ایم. قسمت برش کفش در این مرحله، قطعات و اجزا رویه‌ی کفش با لوازم مخصوص ( کاتر، چاقوی مخصوص و غیره ) ساخته می‌شود که می‌توان به آن شکل‌های مورد نیاز را داد. این کار احتیاج به مهارت بالایی دارد که دورریز زیادی تولید نشود. البته رویه‌ی یک کفش انواع مختلفی دارد که ما شکل ساده‌ی آن را که در کفش‌هایی با رویه‌ی ساده مورد استفاده قرار می‌گیرد، بازگو کردیم. قسمت ماشینی تولید کفش در این مرحله از تولید، قطعات جزیی توسط دستگاه‌های حرفه‌ای مرتبط جهت تکمیل رویه با هم دوخته می‌شوند. اول روی یک دستگاه تخت به هم وصل شده و سپس از فرم صاف خود به وسیله‌ی دستگاه به حالت سه بعدی تغییر یافته و سوراخ بندها طبق سفارش، به ترتیب روی آن ایجاد می‌شود. سرهم کردن در این قسمت اجزا ساخته شده توسط یک قالب، به شکل پا در می‌آید. اجزای مربوط روی قالب سوار شده و طی چندین عملیات به هم متصل می‌شوند. قسمت تکمیل در این قسمت متناسب با نوع کفش، اضافات هرس می‌شوند و برای ایجاد جذابیت، رنگ آمیزی، واکس و پولیش می‌شوند. تولید کفش ( چرم مردانه ) در این قسمت تولید کفش به صورت جزیی‌تر و بومی‌تر ارایه شده است که برای تولیدات نیمه صنعتی کفش‌های چرمی استفاده می‌شود و بیشتر نگاهی تجربی به سیر تولید دارد. نواحی جزیی‌تر ( موارد زیر نسبت به راه بالا جزیی‌تر و متناسب با نمونه است ) رویه تخت بیرونی کفی نوار مغزی: باریکه‌ی چرمی نوارمانند که میان زیره و رویه‌ی کفش دوخته می‌شود. لایه‌ی میانه: میان کف و زیره‌ی کفش چسبانده می‌شود. پاشنه زیرپاشنه‌ها زیرپاشنه‌های گتر ساق‌پوش

جهت ثبت نام در دوره آموزشی طراحی و تولید کفش بر روی تصویر فوق کلیک نمایید

دوره غیر حضوری است و محتوای الکترونیکی در قالب CD یا DVD به آدرستان ارسال می گردد

پس از پایان گواهی و مدرک معتبر دوره آموزشی  طراحی و تولید کفش با قابلیت ترجمه رسمی دریافت می نمایید

مشاوره رایگان: ۰۲۱۲۸۴۲۸۴ و ۰۹۱۳۰۰۰۱۶۸۸ و ۰۹۳۳۰۰۲۲۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۳۳۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۸۸۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۹۹۲۸۴


مراحل تولید یک نوع از کفش ( چرم مردانه ) مراحل تولید کفش تمام چرم مردانه شامل سه قسمت اصلی تولید پس لایی ( رویه )، تولید قطعات زیرین و مونتاژ نهایی است که شرح مراحل تولید در ادامه ارایه می‌شود. برش اولیه‌ی چرم رویه‌ی کفش: چرم‌های مصرفی در سردست و لبه‌ها دارای یکنواختی بوده و برای استفاده در رویه‌ی کفش مناسب نیست. برش اولیه توسط کاتر دستی برای حذف زواید چرم انجام می‌گیرد. برش قطعات رویه: برش قطعات رویه توسط فردی ماهر، زبردست و با تجربه بوسیله‌ی پرس هیدرولیک و شابلون‌های برش انجام می‌شود. این شابلون‌ها تیغه‌ای و دو طرفه هستند و با معکوس کردن شابلون‌ها قطعات لازم برای لنگه مخالف کفش برش می‌خورد.   اشبالت: چرم طبیعی دارای ناهمگونی‌هایی در سطح خود است که برای استفاده در تولید کفش باید سطح آن هموار شود. به همین خاطر توسط ماشین اشپالت عمل مسطح‌سازی انجام می‌شود. لویس: باید لبه‌های چرم و در نقاطی که روی آن دوخت‌و‌‌دوز انجام می‌گیرد نازک‌تر شود. این عمل توسط ماشین لویس انجام می‌شود. چسب‌زنی و لب تا ( چکش‌زنی ): قسمت‌هایی که روی آن‌ها قرار است دوخته شود پس از لویس کاری توسط چسب روی هم قرار گرفته با چکش‌زنی محکم می‌شود. این امر جهت سهولت و بالا رفتن دقت دوخت، انجام می‌شود.  تولید کفش دوخت: عمل دوخت قطعات با ماشین دوخت کف‌تخت و کف‌گرد انجام می‌شود. عملیات تکمیلی: در صورت احتیاج دوخت، منگنه‌زنی و یا سوراخ‌کاری تزیینی روی کفش در این مرحله انجام خواهد شد. برش اولیه‌ی چرم سنگین: این برش جهت حذف نقاط غیرقابل استفاده در قطعات کفی و پاشنه انجام می‌شود. برش قطعات زیرین: این قطعات (شامل کفی، پاشنه و زیره‌ی کفش ) توسط پرسور و شابلون‌های تیغه‌ای برش داده می‌شوند. تولید کفش اشپالت: دوباره عمل اشپالت برای همسطح شدن قطعات برش خورده مورد استفاده قرار می‌گیرد. تهیه‌ی پاشنه: معمولاً پاشنه با توجه کوچکی قطعه از قسمت‌های دورریز زیر کفش تهیه می‌شود. کارکشی: کارکشی عبارت از کشیدن پس‌لایی و کفی روی قالب کفش و ثابت کردن آن توسط میخ و چسب است. میخ کشی: پس از خشک شدن چسب و ثابت شدن پس‌لایی و کفی روی قالب میخ‌ها کشیده می‌شود. سمباده‌ی کف: محل اتصال زیره‌ی کفی و پس‌لایی یکنواخت نیست که توسط ماشین سمباده صاف می‌شود. پرسازی و زیرچسبانی: با پرکردن حفره و برآمدگی‌های موجود در محل اتصال زیره به رویه، زیره‌ی کفش توسط چسب به رویه می‌چسبد مواد پرکننده معمولاً شامل خرده چرم، خاک اره و چسب است. در قسمت قوس پا و پاشنه، یک قطعه چوبی یا فلزی تحت عنوان پل قرار می‌گیرد. برش شیار: در این مرحله عمل برش شیار دوخت زیر به رویه‌ی روی زیر به عمق نصف ضخامت زیره انجام می‌گیرد. ضمناً اضافات زیر نیز حذف می‌شود. قالب‌گیری و لبه برگردان شیار: در این مرحله ابتدا لبه‌ی شیار توسط ماشین مخصوص برگردانده می‌شود، سپس قالب در می‌آید. دوخت رویه به زیر: دوخت زیر به رویه توسط ماشین دوخت مخصوص انجام می‌شود. لبه برگردان شیار: بعد از قرار گرفتن دوخت درون شیار و پس از چسب‌زنی شیار، لبه‌ی شیار مجدداً به حالت اول برگردانده شده که این عمل باعث حفظ نخ دوخت و عدم صدمه دیدن اتصال رویه به زیره خواهد شد. سمباده‌ی کناره‌ی زیره: توسط ماشین سمباده‌زن کناره‌ی زیره بعد از برش دستی پرداخت و شکل‌دهی می‌شود. نصب پاشنه: پاشنه‌های برش خورده توسط میخ نصب می‌شود. سمباده‌ی اولیه پاشنه: برای فرم‌دهی عمل سمباده‌زنی پاشنه انجام می‌گیرد. پرداخت نهایی: در این مرحله کناره‌ی پاشنه و زیره توسط سمباده نرم پرداخت می‌شود. آموزش نحوه تولید کفش واکس‌زنی و عملیات تکمیلی: در این مرحله عمل فرم‌دهی لبه‌های زیر و واکس رویه‌ی کفش انجام می‌شود. نصب کُلچه: در قسمت پاشنه از طرف داخل کفش یک قطعه چرم آستری به نام ” کلچه ” قرار می‌گیرد. کنترل و جفت کردن کفش: پس از انجام کنترل نهایی و رفع عیوب کفش‌ها جفت شده برای بسته‌بندی آماده می‌شوند. بسته‌بندی: کفش‌های تولیدی ابتدا در یک کیسه‌ی پلاستیکی و سپس در جعبه‌ی مقوایی مخصوص کفش قرار می‌گیرند. نهایتاً هر ۱۲ عدد از جعبه‌های کفش کنار هم قرار گرفته، توسط تسمه بسته‌بندی نهایی انجام می‌شود.
ادامه مطلب
شش سیگما ISO 13053

مباحث ابتدایی شش سیگما

بازدید : 399
مقدمه: شش سیگما یک استراتژی تحول سازمانی است که موجب توسعه و گسترش متدهای مدیریتی، آماری و نهایتاً حل مشکلات شده و به کمپانی امکان جهش و تحول را می دهد. شرکت موتورولا، در سال‌های دهه ۱۹۸۰ برای نخستین بار شش سیگما را رایج ساخت. شرکت الید سیگنال در اوایل دهه ۱۹۹۰ آن را به کار بست و شرکت جنرال الکتریک آن را به پرطرفدارترین فلسفه مدیریتی تاریخ تبدیل نمود. شش سیگما یک نگرش منضبط، داده محرک و روشی برای حذف عیبها در هر فرایند و محصول می باشد. این فرایند از ساخت تا فروش را در برمی گیرد و شامل همه محصولات و خدمات ارایه شده از سوی یک سازمان می گردد. تفاوت با دیگر روش‌های بهبود سازمانی همه افراد یک سازمان بدون توجه به موقعیت سازمانی باید در پیاده‌سازی شش سیگما مشارکت داشته و از آن تأثیر پذیرند. برخلاف دیدگاه بسیاری از افراد که شش سیگما را مجموعه‌ای از راز و رمزهای مهارتی معرفی می‌کنند که تنها قابل دسترسی برای افراد با تحصیلات بالای دانشگاهی است، شش سیگما برای تمامی افراد سازمان قابل فهم است؛ به گونه‌ای که در پایان اجرای آن در یک سازمان، همه افراد مهارت‌های خاصی را به دست خواهند آورند. شش سیگما سیستمی است شامل مجموعه از تکنیکها و ابزارهای بهبود مستمر برای تمرکز بر فرایند ها، تحلیل و مقایسه آنها و تخصیص منابع به فرایند هایی که نیازمند توجه بیشتر هستند. وجه مشترک فرایندهای مختلف یک سازمان این است که کلیه فرایند در معرض وقوع خرابی هستند. تمام فرایندها خرابی ایجاد میکنند و این خرابی‌ها باعث دوباره کاری اتلاف هزینه ونیروی انسانی می‌شود . شش سیگما با تعریف معیار هایی که نشان دهنده میزان خرابی در فرایند هستند، امکان مقایسه وضعیت عملکردی فرایندهای مختلف را فراهم می آورد و به سازمان برای تصمیم گیری در مورد محل تمرکز منابع جهت عملکرد بهتر کمک می‌کند . از روی عملکرد فرایند هایی که در سطح جهانی فعالیت میکنند و تحلیل‌های آماری انجام شده از روی فرایندهای واقعی، فرایند هایی که در سطح شش سگما فعالیت می کنند، نیازهای مشتری را بهتر برآورد می سازند. فرایندهای پنج سیگما نیازهای مشتری را برآورد نمی‌سازند و فرایندهای هفت سیگما نیز ارزش افزوده زیادی ایجاد نمی‌کنند؛ بنابراین، شش سیگما انتخاب شده است . عدد ۴/۳ مردودی در یک میلیون فرصت خرابی، نزدیک به خرابی صفر است و در عین حال قابل حصول بوده و میتواند به عنوان یک هدف واقعی مطرح باشد.
         

جهت ثبت نام در دوره آموزشی مباحث سیستم پیاده سازی شش سیگما بر روی تصویر فوق کلیک نمایید

دوره غیر حضوری است و محتوای الکترونیکی در قالب CD یا DVD به آدرستان ارسال می گردد

پس از پایان گواهی و مدرک معتبر دوره آموزشیمباحث سیستم پیاده سازی شش سیگما  قابلیت ترجمه رسمی دریافت می نمایید

مشاوره رایگان: ۰۲۱۲۸۴۲۸۴ و ۰۹۱۳۰۰۰۱۶۸۸ و ۰۹۳۳۰۰۲۲۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۳۳۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۸۸۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۹۹۲۸۴

 
  اصل اساسی شش سیگما به عنوان اصل و شالوده خود، شش سیگما به تمام افراد سازمان می‌آموزد که کارآمد و مفیدتر باشند. مؤلفه‌های اصلی شش سیگما برای رسیدن به اثربخشی و کارآمدی بالاتر با استفاده از روش شش سیگما، سه مؤلفه اصلی مطرح است: مؤلفه اول مربوط به راهبرد شش سیگما است. این مؤلفه راهبردی، مسؤولیت مدیر اجرایی است.. مؤلفه دوم شش سیگما مربوط به تدابیری است که چگونگی عملکرد گروه‌های پروژه در بهبود یک فرایند نیمه‌کاره را نشان می‌دهد. این مؤلفه از روش‌شناسی مشابه با روش علمی که در مدارس آن را آموخته‌اید استفاده می‌کند. روش علمی به تعریف و تبیین یک مسئله، تحلیل علل ریشه‌ای آن و آزمودن تئوری‌های بهبود مربوط می‌شود. در اصل، این روشی است که به منظور بهبود اثربخشی و کارآیی در شش سیگما به کار می‌رود. دیگر مؤلفه کلیدی شش سیگما، مسائل فرهنگی است که با استفاده از آن‌ها در سازمان خود، می‌توانید شش سیگما را به چیزی فراتر از مجموعه‌ای از تدابیر و روش‌ها بدل سازید. اهداف شش سیگما کاهش نوسانات و تغییرات کاهش ایرادات بهبود بازدهی فرایند افزایش رضایت مشتری کاهش هزینه ها بهبود کیفیت روشی سیستماتیک جهت حل مسائل تقویت بنیه رقابتی سازمان کاهش سیکل زمانی متدهای شش سیگما هدف بنیادی روش شش سیگما اجرای راهبردی مبتنی بر اندازه گیری عملکرد است و از طریق اجرای پروژه های بهبود دهنده،شش سیگما سعی در کاهش نوسانات فرایند و بهبود آن دارد. این کار به کمک دو روش فرعی در شش سیگما انجام می شود: DMAIC که به صورت "duh-may-ick" (<ˌdʌ ˈmeɪ ɪk>) تلفظ می شود و DMADV که به صورت "duh-mad-vee" (<ˌdʌ ˈmæd vi>) تلفظ می شود دو متد شش سیگما هستند. فرایند DMAIC یک سامانه بهبود دهنده برای بهبود فرایند هایی است که در حال حاضر خارج از مشخصات عملکردی خواسته شده از سوی مشتری یا مدیریت ارشد سازمان می باشند. فرایند DMADV یک سامانه بهبود دهنده برای ایجاد فرایند یا محصولات جدیدی است که می خواهیم سطح کیفیت آنها شش سیگما باشد. البته زمانی که نتوان عملکرد فرایند موجود را بیش از سطح فعلی بهبود داد باز از این روش می توان بهره جست. هر دوی این روشها توسط افراد کارآزموده آشنا با شش سیگما اجرا می شوند
ادامه مطلب
کشت پنبه

شیوه کشت پنبه

بازدید : 427
روش‌های کاشت بذر پنبه آماده‌سازى زمین براى پنبه براى آماده‌سازى زمین سه مرحله شخم، دیسک و ماله‌کشى انجام مى‌گیرد: - شخم: شخم یکى از کارهاى مهم در آماده‌سازى زمین براى کشت پنبه است که به‌صورت عمیق و نسبتاً عمیق و براى زیر و رو کردن خاک انجام مى‌شود. بیشتر کشاورزان در فصل بهار شخم مى‌زنند. برخى نیز در فصل پائیز یا زمستان این کار را انجام مى‌دهند. - دیسک: بذر براى بهتر سبز شدن نیاز به بستر نرم و آماده دارد. به‌همین دلیل در ماه‌هاى اسفند و فروردین عمقى از خاک زراعى را که بذر در آن قرار خواهد گرفت، به‌وسیله دیسک که با تراکتور کشیده مى‌شود، نرم مى‌کنند. - ماله‌کشى: پس از دیسک‌زنى با استفاده از ماله‌هاى چوبى یا غلطک، زمین را هموار و بستر بذر را فشرده و آماده کاشت مى‌کنند. آماده‌کردن بذر پنبه کرک‌گیرى بذر پنبه داراى کرک‌هائى است که به آن 'لینتر' گفته مى‌شود، حتى درصورتى‌که بذر در کارخانه لینترگیرى شود، باز مقدارى کرک روى دانه مى‌ماند که هنگام کاشت اشکال‌هائى به‌شرح زیر ایجاد مى‌کند: - کرک مانع جذب آب توسط بذر مى‌شود و در نتیجه بذر دیرتر سبز مى‌شود. - کرک باعث آلودگى بذر به انواع قارچ‌ها مى‌شود. - کرک باعث به‌هم چسبیدن بذرها مى‌شود و در کار ماشین بذرکار اشکال ایجاد مى‌کند. - ضدعفونى کردن بذرهاى کرک‌دار دشوار است. - کرک مصرف بذر را افزایش مى‌دهد. - براى جلوگیرى از این اشکالات بذر را به سه روش کرک‌گیرى مى‌کنند: کر‌گ‌گیرى دستى: در این روش کشاورزان بذر پنبه را با مخلوطى از آب و خاکستر یا خاک معمولى مالش مى‌دهند تا کرک‌ها روى دانه خوابانده شود و دانه‌هاى به‌هم چسبیده از هم جدا شوند - (این روش در واقع کرک‌گیرى نیست بلکه با روش‌هائى مانع به‌هم چسبیدن بذر و برخى از اشکالات مى‌شود که نام برده شد) کرک‌گیرى با حرارت: این روش به‌طور آزمایشى انجام شده و بین کشاورزان رایج نیست. در این روش بذر را در کارخانه سریعاً از روى شعله آتش عبور مى‌دهند در نتیجه کر‌ک‌ها مى‌سوزند. روش شیمیائى: با استفاده از اسید کلریدریک یا اسید سولفوریک کرک‌ها را از بین مى‌برند. ضدعفونى کردن بذر پنبه بذر پنبه را پیش از کاشتن در مقابل بعضى از آفت‌ها (آگروتیس و مگس هیلمیا) و عوامل بیمارى‌زا با استفاده از سموم قارچ‌کش و حشره‌کش مناسب (مانند براسیکو) به نسبت ۶ در هزار ضدعفونى مى‌کنند. (یک هزار کیلو بذر، ۶ کیلو سم مصرف مى‌شود)
  دوره آموزشی کشت پنبه

جهت ثبت نام در دوره آموزشی  کشت پنبه بر روی تصویر فوق کلیک نمایید

دوره غیر حضوری است و محتوای الکترونیکی در قالب CD یا DVD به آدرستان ارسال می گردد

پس از پایان گواهی و مدرک معتبر دوره آموزشی کشت پنبه  قابلیت ترجمه رسمی دریافت می نمایید

مشاوره رایگان: ۰۲۱۲۸۴۲۸۴ و ۰۹۱۳۰۰۰۱۶۸۸ و ۰۹۳۳۰۰۲۲۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۳۳۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۸۸۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۹۹۲۸۴

 
  زمان کاشت بذر پنبه زمان کاشت پنبه در نقاط مختلف کشور متفاوت است، در مناطق گرمسیر( جیرفت و اهواز) زودتر و در مناطق نیمه گرمسیر و در مناطق نیمه‌گرمسیر و معتدل (گرگان ، خراسان، ورامین و .... ) دیرتر مى‌کارند. در استان گلستان (منطقه گرگان و گنبد) که یکى از مراکز مهم پنبه‌کارى کشور است، کاشت از نیمه اول فروردین آغاز و تا پایان اردیبهشت ادامه دارد. برخى از کشاورزان پس از برداشت محصول گندم و جو در اواخر خرداد و اوایل تیر و در همان زمین، پنبه مى‌کارند. کشت پنبه در این زمان بسیار دیر است و بوته‌هاى سبز شده، رشد کافى نمى‌کنند و محصول ناچیزى مى‌دهند. روش‌هاى کاشت بذر پنبه کاشت دستپاش: در کشت سنتى و بذر پاشى دستی، بوته‌ها فاصله مشخص و معینى ندارند و کشاورز در هنگام وجین و تنک کردن، تعداد بوته‌ها را در واحد سطح به دلخواه تنظیم مى‌کند. کاشت ماشینى: در کشت ردیفى و بذرکارى با ماشین، با تنظیم بذر پاش ( بر اساس فاصله ردیف‌هاى کاشت و فاصله بوته‌ها روى ردیف ) تعداد معینى بذر در هر هکتار مى‌کارند. عمق کاشت بذر و فاصله بوته‌ها در پنبه در زراعت‌هاى معمولى و نیمه مکانیزه فاصله خطوط کاشت ۵۰ تا ۶۰ سانتى‌متر، درزراعت مکانیزه ۷۵ تا ۸۰ سانتى‌متر و در زراعت‌هائى که با ماشین برداشت مى‌شوند، فاصله ردیف‌ها ۹۰ تا ۹۶ سانتى‌متر تنظیم مى‌شود. فاصله بوته‌ها روى خطوط کاشت به‌نوع بذر، جنس زمین و مقدار آب در دسترس بستگى دارد و معمولاً به‌گونه‌اى انتخاب مى‌شوند که در نهایت ۵۰ تا ۶۰ هزار بوته پنبه در هکتار باشند. عمق کاشت بذر ۴ تا ۸ سانتى‌متر تنظیم مى‌شود. مقدار بذر پنبه بذر در هکتار به‌ عوامل گوناگونى از جمله روش کاشت، جنس زمین و نوع بذر بستگى دارد و به روش‌هاى زیر است: - در کشت دست‌پاش (کرتى و ردیفی) بذر مصرفى حدود ۵۰ کیلوگرم در هکتار است، براى زمین‌هاى ُرسى سنگین این رقم به ۶۰ کیلوگرم مى‌رسد. - در کشت ردیفى با استفاده از بذرکار ۲۰ تا ۳۰ کیلوگرم بذر کاشته مى‌شود. - در کشت کپه‌اى ۲۰ کیلوگرم بذر در هکتار مصرف مى‌شود و در هر کپه ۴ تا ۷ عدد بذر قرار داده مى‌شود
ادامه مطلب
پرورش کرم ابریشم

پرورش کرم ابریشم

بازدید : 665
مقدمه : نوغانداری یا پرورش کرم ابریشم وتولید فرآورده های ابریشمی ازجمله فعالیتهایی جانبی است که درکنار فعالیتهای اصلی کشاورزان هرمنطقه می تواند طی یک دوره کوتاه مدت ضمن ایجاد انگیزه اقتصادی و بکارگیری بخشی از نیروی کار روستا، درآمد نسبتاً مناسبی را برای روستانشینان فراهم نماید. افزایش روز افزون مصرف فرآورده های ابریشمی درجهان وکاهش یا توقف فعالیت نوغانداری درکشورهای توسعه یافته به سبب محدودیت زمین برای احداث توتستان، آب مورد نیاز برای آبیاری، انرژی گران و ... فرصت مناسبی برای کشورهای درحال توسعه فراهم کرده است تا با توجه به داشتن نیروی انسانی، انرژی ارزان، آب و خاک فراوان، فعالیتهای نوغانداری و تولید ابریشم را درکشور خود گسترش دهند. باید اذعان داشت، اگر چه نوغانداری به عنوان فعالیت جانبی تلقی می گردد اما با توسعه تکنولوژی وصنعتی کردن این فعالیت، امکان بهره برداری بیشتراز آن به صورت شغلی دائمی وجود دارد به طوری که درشرایط نسبتا" مطلوب اقلیمی به دلیل سرعت رشد درخت توت وامکان پرورش کرم ابریشم ۲ تا ۳ بار (درمناطق معتدله) و ۴ تا ۵ بار (درمناطق نیمه گرمسیری وگرمسیری) درسال می تواند به عنوان یک شغل کامل تامین کننده درآمد خانوار روستایی باشد، بنابراین گسترش صحیح آن متناسب با شرایط اقلیمی مناطق مختلف می تواند به عنوان برنامه ای مناسب درجهت رفع پاره ای از مشکلات اقتصادی و اجتماعی بویژه تامین نیازهـــای ارزی کشورهای نوغان خیز، نقش ارزنده ای ایفاد نماید. تاریخچه نوغانداری: اگر چـــه اززمان آغاز پرورش کرم ابریشم اطلاع کاملا" دقیقی دردست نیست و درمورد پیدایش ابریشم روایت های گوناگونی ازجمله یافتن تارهای آن توسط شاهزاده چینی درهنگام تفرج وجوددارد اما اسناد ومدارک قدیمی، منابع ابریشم را به حدود ۲۶۵۰ سال پیش از میلاد مسیح درزمان پادشاهی امپراطور چو درچین باستان متعلق می دانند. به عقیده بسیاری از مورخین، چین موطن اصلی و مهد نوغانداری بوده و اولین کشوری بود که با استفاده از برگ توت به پرورش کرم ابریشم و تولید پیله مبادرت ورزیده است. این کشور از دیرباز قطب این حرفه شناخته شده وازاینرو بود که یونانی ها ورومی ها این کشور را سرس یعنی کشور ابریشم می نامیدند. طی قرون متمادی ابریشم درچین باستان از اهمیت ویژه ای برخورداربوده و تا سالها تولید ومصرف آن به خاندان امپرطور، اشراف زادگان و اعیان محدود می گردید و برای آنان افتخاری بزرگ محسوب می شد، حتی انتشار فنون پرورش کرم ابریشم در پاره ای از موارد عقوبت سنگینی به همرا ه داشت. مجاورت با چین سبب گردید تا مردم شبه جزیزه کره درحدود ۱۲۰۰ سال پیش از میلاد مسیح با ورود چینی های مهاجر ازاولین کسانی باشند که پس ازچینی ها به پرورش کرم ابریشم اقدام نمایند. بنا به روایت های موجود، با بروز جنگ میان کره و ژاپن درسه قرن قبل ازمیلاد، نوغانداری به ژاپنی ها معرفی گردید و پس از آن بود که با حمایت امپراطوران مختلف آن کشور بررونق ورواج آن افزوده شد و همزمان با میلاد مسیح به سایرکشورها ازجمله هند، هندوچین، اندونزی و... راه یافت، اگرچه برخی از مورخین هندی براین باورند که کرم ابریشم درکوهپایه های هیمالیا اهلی شده و در حکایت های تاریخی وجود کرم ابریشم وحشی درهندوستان درادبیات سانسکریت نیز بیان گردیده است. تردیدی نیست جاده معروف ابریشم (با طول بیش از ده هزار کیلومتر) نه تنها به طوراعم به عنوان راهی برای بسط دوستی وتبادلات فرهنگی وتجارت مابین کشورهای خاوردور، آسیای میانه و حتی کشورهای حوزه مدیترانه بوده است بلکه به طور اخص درمعرفی، رواج و توسعه نوغانداری، تولید، تجارت ابریشم ومحصولات ابریشمی ازکشورچین تا بازارهای اروپایی نقش بسیار ارزنده ای را ایفاء نموده است. باید اذعان داشت ابریشم از طریق دریا نیز انتقال می یافته است که ازجمله مبادی ورودی آن می توان به خلیج فارس و سواحل دریای عمان اشاره داشت. عده ای از مورخین نظیر پاریزه بر این باورند موطن اصلی پرورش کرم ابریشم ایران بوده است و برخی دیگراز آنان این کشور را از جمله مناطقی می دانند که همزمان با چین به پرورش کرم ابریشــــم، تولید و تجارت ابریشم مبادرت می ورزیده است و بعضی دیگر آغاز این حرفه را به دوره های بعدی مربوط می دانند، آنچه مسلم است این فعالیت در ایران از سابقه و قدمت نسبتا ً طولانی برخودار است. این ادعا زمانی باور بیشتری به خود می گیرد که در بسیاری از آثار قدیمی و بویژه دست نوشته ها همواره نشانه ها و ردپایی مبنی بر وجود ابریشم در این سرزمین کهن دیده می شود. سوابق علمی و فنی این فعالیت به خصوص اقداماتی که بمنظور بهبود کمی و کیفی آن صورت پذیرفته است، با دستیابی به نژادهای اختصاصی کرم ابریشم ایران نظیر نژادهای هراتی، خراسانی، بغدادی و سایر نژادهای محلی، همگام با سوابق تولیدی آن از قدمت تاریخی برخودار بوده ومبین توجه خاص ایرانیان به این حرفه می باشد. ایران نیز درزمره کشورهای تولیدکننده ابریشم واقع در مسیر جاده معروف ابریشم قرارداشت وبسیاری ازشهرهای مهم آن توسط این جاده با هم مرتبط می شد. این جاده که دردوران رونق خود اثرات مشخص کننده ای در صنعت ابریشم به جای گذاشته وسوابق تجاری و فرهنگی گذشته دوکشوربزرگ چین و ایران را بهم مرتبط می ساخت، خود دلیل دیگری بر سابقه درخشان تولید و تبدیل ابریشم واهمیت آن درایران قدیم است. مردم ایران با داشتن امکانات وسیع و فراوان پرورش کرم ابریشم بویژه قابلیت های اقلیمی همیشه این موقعیت راداشته اند که بتوانند درفصول معینی از سال به کار تولید پیله و ابریشم بپردازند، آثار بجای مانده گواه این حقیقت است که در بسیاری از مناطق کشور در دوره های گوناگون این فعالیت انجام شده است. اهمیت اقتصادی و اجتماعی تولید ابریشم: - سرمایه گذاری دراین رشته درمقایسه با پاره ای از فعالیتهای تولیدی کمتر و بازگشت سرمایه سریعتر می باشد. - پرورش درخت توت درغالب خاک ها و کیفیت مختلف توپرگرافی امکان پذیر بوده و در بیشتر نقاط مملکت قابل انجام می باشد. - فعالیت های نهال کاری و توسعه مزارع توت با امکانات کشاورزان قابل انجام می باشد. - کشت توت در کنار انهار، حاشیه رودخانه ها، آبراه ها، مسیل ها، حاشیه روستاها، اطراف مزارع، به صورت تک درخت یا مجتمع و تحت شرایط مختلف آب و خاک عملی می باشد. - دوره بازدهی این فعالیت کوتاه و امکان پرور ش کرم ابریشم ۳ سال بعد از شروع کاشت توتستان ها فراهم خواهد بود. - محصول درخت توت برگی است که درتغذیه کرم ابریشم به مصرف می رسد، عملکرد درخت توت زیاد بوده و همراه با مراقبت نیز مرتبا" افزایش پیدا می کند. - در مناطقی که امکانات طبیعی اجازه دهند می توان این فعالیت را به صورت یک فعالیت مستمر سالانه مورد نظر قرارداد. - این فعالیت امکانات تامین مواد اولیه برخی از منابع نساجی، قالی بافی، پزشکی، نظامی و مخابراتی رافراهم می سازد و از این نظر می تواند به عنوان منبع مناسبی برای درآمد ارزی کشور تلقی گردد. - ابریشم خام دارای بازارهای مناسب اقتصادی در داخل و خارج بوده و کالایی است که می تواند از بازارهای مطمئن و مناسبی برخوردار باشد. - فعالیت های نوغانداری و پرورش کرم ابریشم وصنایع واسطه ای بین تولید پیله وتهیـــــه محصولات نهایی سطوح وسیعی از اشتغالات روستائی و شهری راایجاد می کند و فرصت های شغلی قابل ملاحظه ای را به وجود می آورند. - توسعه فعالیت های تولید ابریشم زمینه توسعه منابع بزرگ ابریشم از جمله نخ کشی و پارچه بافی است. کارآئی اقتصادی این صنعت به گونه ای است که حتی کشورهائی که امکانات تولید ابریشم ندارند به لحاظ ارزش افزوده فراوان تولیدات ابریشمی، نسبت به وارد نمودن ابریشم و تبدیل آن به منسوجات مختلف ابریشمی اقدام می کنند. - پرورش کرم ابریشم علاوه بر امکان استفاده از تمامی نیروی فعال، فرصت بکارگیری بخش غیرفعال جامعه روستائی مانند زنان، کودکان و سالخوردگانی که توان انجام کارهای کشاورزی را ندارند، فراهم می سازد. - حرفه ای است کارگر طلب و اشتغال زا که به صورت شغل فرعی نیز میتواند درمجاورت مشاغل اصلی روستائی موردتوجه قرارگیرد. - پرورش کرم ابریشم برای کشاورزان خرده پائی که نیم تا یک هکتار توتستان دارند قابل انجام بوده و مدیریت چنین واحدهائی درسطوح روستائی بسیار عملی واقتصادی می باشد . - نظر به اینکه این فعالیت تامین کننده مواد اولیه سایر صنایعی می باشد که اکثــــرا" روستائی هستند، لذا می تواند امکان اشتغال زنجیره ای افراد وخانواده های روستائی را فراهم سازد. - با فراهم ساختن منبع درآمد اضافـــی برای روستائیان می تواند به عنوان وسیله ای درجهت جلوگیری ازمهاجرت آنها به شهرها مورد استفاده قرارگیرد. - این فعالیت به واسطه تامین درآمد مستمر می تواند درتوسعه و بهبود وضع زندگی جوامع روستائی موثر باشد. - پرورش کرم ابریشم درمواردی بسته به الگوی زراعی وشرائط اقلیمی، منطبق بر دوره کم کاری کشاورزان بوده و به فعالیت اصلی آنان لطمه ای وارد نمی سازد بلکه از بیکاری پنهان کشاورزان جلوگیری می نماید. - نوغانداری برای توسعه اقتصادی بخشهای عقب مانده جامعه روستایی میتواند به عنوان یک صنعت و فعالیت مفید مورد استفاده قرارگیرد. - توسعه پرورش کرم ابریشم می تواند درصنایع وابسته ساخت وسائل وادوات ماشینهای مربوط به ابریشم و نیز صنایع تبدیلی ابریشم اشتغال جنبی قابل ملاحظه ای بوجود آورد. نوغانداری و تولیدات آن: کرم ابریشم توت ( bombyx mori ) حشره ای است با دگردیسی (استحاله) کامل و ‌دارای چهار مرحله زندگی تخم، لارو، شفیره و پروانه بوده که تنها درمرحله دوم یــــا لاروی ازبرگ توت تغذیه کرده ودرپایان این مرحله که عموما“ ۲۵ تا ۳۰ روز بطول می انجامد با تنیدن تـــار،‌ تولید پیله ابریشمـــی مـی کند. دوره لاروی کرم ابریشم دارای پنج مرحله تغذیه است که به هر مرحله آن یک " سن " می گویند. سنین ۱ ، ۲ و ۳ ، کرم جوان و سنین ۴ و ۵ کرم بالغ نامیده می شود. کرم در فاصله هر دو سن دارای یک مرحله پوست اندازی است که به آن خواب کرم گفته می شود. کرم ابریشم را می توان از نظر نسل به تک نسله،‌ دونسله و چند نسله، از نظر خواب به سه خوابه و چهارخوابه، ازنظر مبداء جغرافیائی به نژادهای ژاپنی،‌ چینی، اروپائی و ... دسته بندی کرد. عموما“ غالب تخم نوغان هایی که امروزه دردنیا مصرف می شوند منشاء چینی و ژاپنی داشته و حاصل هیبریداسیون یا آمیخته گری ازاین دو نژاد می باشند. اگرچه برخی دیگر از گونه های کرم ابریشم نیز تولید تارهای ابریشمی می کنند که به ابریشم موگا، ابریشم تازار، ابریشم اری و... معروفعند اما ابریشم حاصل از کرم ابریشم توت از حیث کمیت و کیفیت بر آنها دارای برتری های بسیار است و از این رو به طور غالب در دنیا به تولید آن مبادرت میگردد. تولید اصلی فرآیند نوغانداری، پیله ابریشمی است که از آن الیاف ابریشمی استحصال می گردد. از میان تمامی تارهای منسوجات، ابریشم به دلیل ویژگی های خاص خود ازجمله سبکی، ‌نرمی، ‌مقاومت درنــوسانات گرمایی، رنگ پذیری، ‌جاذب الرطوبه بودن، عایق پذیری الکتریکی وبه طورکلی لطافت، ظرافت ودوام،‌ جایگاه ویژه و ممتازی را به خود اختصاص داده است و به همین سبب، در دنیای منسوجات، ابریشم را ملکه منسوجات می نامند. ابــریشـــم به عنوان ماده اولیه در تولید محصولاتی مانند فرش، پارچه، ‌پیراهن، شال گردن، آویزهای دیواری و تزئینات داخلی منزل ... استفاده می شود. علاوه برآن درساخت چتر نجات، ‌تودوزی لاستیک، رگهای مصنوعی، نخ جراحی، مواد عایق الکتریکی و... نیز مصرف می گردد. لازم به توضیح است می توان از فضولات پرورش کرم ابریشم به عنوان کود آلی درجهت بهبود وضعیت فیزیکی و حاصلخیزی خاک نیز استفاده کرد. درپرورش کرم ابریشم چهار مرحله مشخص و متمایز وجود دارد: تفریخ تخم نوغان، پرورش لارو ابریشم، تنیدن پیله و برداشت پیله. تفریخ تخم نوغان: به مجموعه عملیاتی که طی آن تخم نوغان های زنده در شرایط محیطی مناسب قرار گرفته و جنین آن به طور طبیعی رشد نموده و به صورت لارو از پوسته تخم خارج می گردند تفریخ می گویند. این مرحله یکی از مراحل مهم و پر اهمیت در پرورش کرم ابریشم می باشد، زیرا به توسعه مناسب جنینی و خروج به موقع و یکنواخت لاروها در زمان تعیین شده کمک می نماید، بدیهی است با انجام مناسب عملیات تفریخ لاروهای قوی بنیه تولید می گردند که این خود به میزان قابل توجه ای بر کیفیت و کمیت پیله تولیدی موثر خواهد بود. برای رسیدن به این هدف مطلوب است از اتاقهای تفریخ استفاده گردد.این اتاق ها می توانند به هر شکل و اندازه های متناسب با حجم کار انتخاب و در آنها شرایط محیطی لازم فراهم آید. در این اتاق ها برای تامین حرارت، رطوبت و نور لازم، می توان از دستگاههای اتوماتیک تامین کننده حرارت، رطوبت و نور استفاده نمود و در صورت عدم دسترسی به این گونه وسایل می توان با استفاده از چراغهای معمولی تولید کننده حرارت (بخاری) برای تامین حرارت و با قرار دادن ظرف آب روی آن برای تولید رطوبت و نصب تعدادی لامپهای فلورسنت (مهتابی) برای تولید نور به این هدف دست یافت از دیگر شرایطی که اتاقهای تفریخ باید داشته باشند، امکان تامین تاریکی و جلوگیری از حمله آفات و مورچه ها است. لازم به توضیح است شروع مرحله تفریخ می بایست با زمان جوانه زنی درختان توت و وضعیت آب و هوایی محل پرورش متناسب باشد. برای اینکه تفریخ به خوبی انجام شود بهتر است که تخم نوغان پس از دریافت از مراکز مجاز بلافاصله به اتاق تفریخ منتقل شده و در داخل جعبه های تفریخ به طور یکنواخت ریخته شوند. بهتر است این جعبه ها به صورت چارچوبی که کف آنها به وسیله پارچه لطیف و نازک، ترجیحا مشکی رنگی پوشانده شده است تهیه گردند. در صورت عدم تهیه جعبه تفریخ می توان از جعبه های مقوایی (به عنوان مثال جعبه شیرینی استفاده نشده) برای انجام عمل تفریخ استفاده نمود . توصیه می شود به علت کمبود فضای مناسب جعبه تخم نوغان، از این جعبه ها برای انجام عملیات تفریخ استفاده نگردد.
   

جهت ثبت نام در دوره آموزشی پرورش کرم ابریشمبر روی تصویر فوق کلیک نمایید

دوره غیر حضوری است و محتوای الکترونیکی در قالب CD یا DVD به آدرستان ارسال می گردد

پس از پایان گواهی و مدرک معتبر دوره آموزشی پرورش کرم ابریشم قابلیت ترجمه رسمی دریافت می نمایید

مشاوره رایگان: ۰۲۱۲۸۴۲۸۴ و ۰۹۱۳۰۰۰۱۶۸۸ و ۰۹۳۳۰۰۲۲۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۳۳۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۸۸۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۹۹۲۸۴

 
  شرایط محیطی لازم برای عملیات تفریخ عبارتند از : الف- حرارت: حرارت مناسب برای سه روز اول تفریخ ۱۵ درجه سانتی گراد می باشد. سپس تخم نوغان ها در حرارت ۱۸ الی ۲۰ درجه به مدت ۱ روز حرارت نگهداری می شوند و پس از آن مطلوب است تا خروج لاروها از تخم در حرارت ۲۵ درجه نگهداری شوند. ب- رطوبت: رطوبت نیز یکی از عوامل موثر در عملیات تفریخ و تولید لارو قوی بوده و لازم است رطوبت اتاق تفریخ بین ۷۵ تا ۸۵ درصد(در روزهای ابتدایی ۷۵ تا ۸۰ و در روزهای پایانی ۸۰ تا ۸۵ درصد) باشد. میزان رطوبت کمتر موجب می شود تخمها به راحتی آب خود را از دست داده و تعداد تخمهای مرده افزایش یابد. از طرف دیگر افزایش بیش از حد رطوبت( بیش از ۹۰ درصد) باعث تولید لاروهای ضعیف می گردد. بهتر است به منظور کنترل صحیح حرارت و رطوبت از تعدادی حرارت سنج و رطوبت سنج در داخل اتاق تفریخ استفاده شود. ج- نور: نور در مراحل اولیه تفریخ تا مرحله لکه چشمی (قبل از مرحله آبی شدن) موجب تسریع رشد و نمو جنین خواهد شد اما همزمان با آبی شدن(روشن شدن) تخمها، تاریکی کامل باعث همزمانی رشد لاروها و خروج یکنواخت آنها می شود. به همین دلیل لازم است در تمامی دوران تفریخ روزانه به مدت ۱۶ ساعت از روشنایی کامل و ۸ ساعت تاریکی استفاده گردد. برای تولید روشنایی می توان از لامپهای فلورسنت( مهتابی ) استفاده نمود .لازم است از روز دوازدهم شروع تفریخ، تخمها مرتباً مورد بازدید قرار گرفته و زمانی که مشاهده شد رنگ آنها از تیره به روشن تغییر یافته است، روشنایی داخل اتاق را قطع کرده و تا زمان خروج کامل کرمها در تاریکی مطلق نگه داشته شوند. حتی در زمانی که برای کنترل حرارت و رطوبت به داخل اتاق تردد می گردد از چراغ قوه ای که شیشه آن به رنگ قرمز است استفاده می شود. د: تهویه: تخم نوغان، خصوصا در مراحل انتهایی دوره تفریخ، مقاومت کمتری در برابر افزایش دی اکسیدکربن محیط نشان می دهد، بنابر این لازم است هوای تازه به طور مداوم بخصوص مراحل پایانی تفریخ در اختیار آنها قرار گیرد. شروع پرورش کرم ابریشم: پس از پایان یافتن عملیات تفریخ و خروج کرمها از تخم، تخم نوغان های تازه تفریخ شده به محل پرورش منتقل شده و لازم است موارد ذیل به عنوان مرحله شروع پرورش انجام گردد. - یک روز قبل از شروع پرورش، محل پرورش را کاملا آماده نموده و شرایط محیطی لازم از نظر دما رطوبت ونیز امکانات لازم مهیا می شود. - جعبه های تفریخ اعم از جعبه های طراحی شده و یا جعبه های شیرینی که برای تفریخ مورد استفاده قرار گرفته اند را پس از بیرون آمدن لاروها، به اتاق پرورش منتقل نموده و به آرامی روی بسترهای پرورشی قرار میدهیم و سپس پوشش روی جعبه ها را برمی داریم. - قبل از تغذیه با مواد ضدعفونی کننده ای مثل مخلوط ۵ درصد پودر فرمالدئید و ۹۵ درصد پودر آهک مرده و یا به وسیله پودر آهک مرده، سطح بدن لاروها، با استفاده از پارچه های توری نازک به طور یکنواخت ضدعفونی می گردند. - به منظور انجام عملیات برگدهی لازم است برگها را خرد کرده و به طور یکنواخت در اختیار لاروها گذاشته شود. - پس از برگدهی جهت حفظ رطوبت و جلوگیری از خشک شدن برگها بهتر است بستر پرورش با کاغذهای پارافینی(مومی) پوشانده شود. - حدود ۲ ساعت پس از برگ دهی و زمانی که اطمینان حاصل شد که کرمهای تفریخ شده به برگ چسبیده اند برگها همراه با کرمها از داخل جعبه تفریخ به روی بستر پرورش منتقل می شوند. باید دقت کرد که هنگام انتقال صدمه ای به کرمها وارد نیاید. - مساحت مطلوبی با توجه به میزان و تراکم لاروها در سینی پرورش در نظر گرفته می شود، باید توجه داشت که در این سطح تمامی کرمها به طور یکنواخت قرار گرفته و از تراکم کرم در یک نقطه جلوگیری به عمل می آید. - باید توجه داشت که جثه کرم ابریشم در سنین جوانی به خصوص سن اول و دوم و اوایل سن سوم بسیار ظریف و آسیب پذیر است و برای جابجایی آن نباید از دست استفاده کرد و برای این کار لازم است تعدادی پر مرغ تمیز در اختیار داشته باشیم تا بوسیله آن جابجایی لاروها صورت پذیرد. به کلیه عملیات اشاره شده مرحله شروع پرورش گفته می شود. پس از آن پرورش کرم جوان و کرم بالغ انجام می شود. پرورش کرم جوان : سه سن اول لاروی در دوره زندگی کرم ابریشم، کرم جوان نامیده می شود. کیفیت پرورش کرم جوان به میزان قابل توجه ای در موفقیت پرورش کرم بالغ و بالطبع در کمیت و کیفیت پیله های تولیدی موثر می باشد. باید کوشید با توجه به رشد سریع لارو و حساسیت آن به شرایط مطلوب محیطی، مناسب ترین شرایط حرارتی، رطوبتی، تغذیه ای و بهداشتی برای آن فراهم گردد (به جدول الگویی پرورش کرم جوان مراجعه شود). بنابراین لازم است اتاق پرورش کرم جوان از نظر حرارت، رطوبت، تهویه قابل کنترل باشد. بدین منظور مطلوب است تعدادی حرارت سنج و رطوبت سنج در نقاط مختلف اتاق پرورش نصب گردد. بستر پرورش کرم جوان معروف به سینی پرورش، می تواند ازجنس چوب یا فلز و در ابعاذ مختلف تهیه شود که بسته به حجم پرورش و سطح بستر مورد نیاز و در مقاطع مختلف و متناسب با میزان رشد کرم مورد استفاده قرار می گیرد. برگ توت در تغذیه و تامین سلامتی کرمهای جوان، بسیار موثر می باشد، بنابراین لازم است در انتخاب نوع برگ و برداشت به موقع آنها دقت لازم به عمل آید. ضروری است برگهای مورد استفاده برای دوره کرم جوان لطیف، تازه و پرآب و سرشار از مواد مغذی باشد. برای پرورش کرم جوان برگهای قسمت انتهای شاخه ها(غیر از غنچه ها) استفاده می شوند و بهتر است برای سن اول از اولین تا سومین برگ، برای سن دوم از اولین تا پنجمین برگ و برای سن سوم از اولین تا هفتمین برگ، برداشت شود. باید توجه داشت که اولین برگ راس شاخه، برگی است که از همه برگهای انتهایی شاخه بزرگتر باشد. بنابراین نباید از برگهایی که به صورت جوانه بوده و هنوز کاملاً باز نشده است استفاده نمود. بهترین وسیله برای حمل برگ از محل چیدن تا اتاق پرورش سبدهای پلاستیکی بزرگ است که مانع فشردگی برگها و آسیب به آنها می شود. برگ مورد تغذیه کرمهای جوان باید خرد شود. اندازه این برشها در سنین ۱ ، ۲ و۳ کرم با توجه به قدرت کرم برای جویدن برگ انتخاب شده و ضروری است که این اندازه ها رعایت شوند. برای خرد کردن برگ می توان از کارد تیز آشپزخانه و یک صفحه چوبی استفاده نمود. برای اینکه برگها هنگام برش له نشود بهتر است دقت بیشتری در برشها به عمل آید. چون برگ مورد تغذیه سنین ۱ و ۲ و ۳ خرد می شود و این گونه برگها قدرت نگهداری رطوبت خود را در اثر برش از دست می دهند لازم است به منظور حفظ رطوبت آنها و جلوگیری از پژمردگی، پس از اتمام برگدهی روی بستر با استفاده از کاغذ پارافینی(مومی) پوشانیده گردد. به دلیل حساسیت کرم های جوان به عوامل بیماریزا و به منظور پیشگیری از شیوع بیماری، مطلوب است ضدعفونی بدن لاروها هر صبح و یا حداق یک روز در میان بویژه پس از پوست اندازی کرمها در ابتدای هر سن، پیش از عملیات برگدهی به وسیله پودر ضدعفونی کننده انجام گیرد. لازم به تذکر است که در زمان خواب کرمها از ضدعفونی بدن آنها اکیدا خودداری گردد. پرورش کرم بالغ : به سنین ۴ و ۵ دوره زندگی کرم ابریشم، کرم بالغ گفته می شود. با توجه به بزرگ شدن جثه و اندازه کرمها بالطبع نیاز به سطوح وسیعتر برای ادامه عملیات پرورش، بهتر است پس از پایان پرورش کرم جوان، لاروهای ابتدای سن چهارم به سالن کرم بالغ منتقل شوند. مناسبترین سالنها یا تلنبارهای پرورش کرم بالغ، تلنبارهای نیمه صنعتی می باشند. در این نوع تلنبارها، بسترهای پرورشی به صورت دو یا سه طبقه در طول سالن و به عرض ۵/۱ متر ساخته می شوند. اسکلت بسترها می تواند از آهن یا چوب انتخاب شده و کف بسترها هم بوسیله توری فلزی پوشانده می شود. مزیت این روش این است که می توان از فضای داخل سالن برای افزایش سطح بستر استفاده نمود. برای اینکه امکان کار کردن در داخل طبقات فراهم شود بهتر است ارتفاع اولین طبقه از سطح زمین را ۲۰ سانتی متر، فاصله طبقه اول از طبقه دوم را ۸۰ سانتی متر و فاصله طبقه دوم با سوم را ۵۰ سانتیمتر در نظر گرفت. همچنین می توان از سالنهای مزبور در فصول غیر از پرورش نیز استفاده کرد. به علت حساسیت کرمهای بالغ به شرایط نامناسب تهویه، حرارت و رطوبت زیاد، رعایت میزان حرارت و رطوبت مندرج در جدول الگویی پرورش کرم بالغ و تهویه به موقع سالن به میزان قابل توجه ای در سلامت کرمها و افزایش محصول موثرخواهد بود. برگهای آبدار و تازه رشد کرده برای تغذیه کرم بالغ مناسب نمی باشند. بنابراین لازم است از برگ شاخه های پایین تر درخت که رشد کافی کرده اند استفاده نمود. ضمن اینکه در این دوره نیازی به خرد کردن برگ نبوده و می توان برگ را همراه با شاخه روی بستر کرم قرار داد. به منظور پیشگیری از فشردگی برگها روی بستر، تغذیه مطلوبتر کرمها و تهویه مناسب، توصیه می شود شاخه ها را یکی در میان و به صورت سر و ته روی بستر گذاشته شود، بهتر است در دفعات بعدی برگدهی جهت قرار دادن شاخه ها عکس دفعه قبل باشد تا با ایجاد شبکه اهداف مذکور تامین گردد. برخی نکات مهم در پرورش کرم ابریشم: ۱- تغذیه : - از تغذیه کرمها با برگهای خیس، باران خورده، شبنم دار، خاک آلوده، پژمرده و خشبی باید قویا خودداری گردد. - باید مطمئن بود که هنگام برداشت برگ ، درختان میوه مجاور این درختان سمپاشی نشده باشند زیرا در صورت انجام سمپاشی، احتمال اینکه ذرات سم بوسیله باد روی برگ درختان توت نیز منتقل شده باشد، وجود دارد.تغذیه کرمها با برگهای آلوده به سم موجب نابودی آنها می شود. بنابراین در صورت مشکوک بودن می توان ابتدا تعداد کمی از کرمها را در محل جداگانه ای بوسیله برگ چیده شده مشکوک تغذیه نمود. چنانچه برگها آلوده به سم باشند کمتر از ۲ ساعت پس از تغذیه، کرمها بی تاب شده، سر خود را به اطراف حرکت داده و مایع سبز رنگی از دهان آنها خارج می شود. در این حالت باید کلیه برگهای آلوده و کرمهای مسموم شده را از محیط پرورش دور ساخت. - لازم است برداشت برگ، صبح زود و یا عصر هر روز انجام شود و از برداشت آن در زمان آفتاب شدید اجتناب گردد زیرا برداشت برگ در این زمان باعث خشکیدگی برگها شده و افزایش گرمای برگها موجب تخمیر و ترشیدگی آنها می گردد. - مطلوب است عملیات برداشت برگ طوری انجام شود که همیشه به اندازه یک وعده برگ برای تغذیه کرمها ( به ویژه برای سنین ۴ و ۵ ) ذخیره شده باشد. به گونه ای که برگهای چیده شده درعصرها برای اولین وهله برگ دهی روز بعد و برگ چیده شده صبح برای وهله های دیگر برگ دهی روزانه استفاده گردد. اتاق ذخیره باید محلی خنک و تاریک بوده و قابلیت تهویه را نیز داشته باشد. ضمناً به منظور حفظ رطوبت برگها، پس از پهن کردن آنها بهتر است روی برگ بوسیله پارچه تمیز نمداری پوشانیده شود. - ضروری است برگ دهی چه به صورت خرد شده در سنین کرم جوان و چه به صورت برگ کامل همراه با شاخه در دوره بالغ، به صورت یکنواخت در بستر کرم انجام شود تا کلیه کرمها از میزان کافی برگ برخوردار شده و ضمن تغذیه لازم به طور هماهنگ رشد نمایند. ۲- خواب کرم : کرمهای ابریشم در فاصله سنین یک تا پنج، دارای چهار مرحله پوست اندازی هستند که به هر مرحله پوست اندازی اصطلاحا خواب کرم گفته می شود. علائم پوست اندازی عبارتند از:کاهش تغذیه، کاهش تحرک، متورم شدن ناحیه سینه ای، چسبیدن روی یک نقطه در روی بستر پرورش، قرار گرفتن لارو با حالت زاویه دار و شفاف شدن پوست لارو. رعایت نکات زیر در زمان خواب کرم الزامی است: به دلیل عدم یکنواختی کامل کرمها در زمان خواب و به منظور جلوگیری از تراکم برگ باقی مانده در بستر، میزان آخرین وهله برگ دهی قبل از خواب هر سن کمتر از وهله های قبلی است. مطلوب است با مشاهده علائم خواب کامل کرمها، بستر پرورش به وسیله پودر آهک مرده آهک پاشی گردد. اهداف مورد نظر از این عملیات عبارتند از: ۱- کاهش رطوبت بستر ۲- خشک شدن برگ های باقیمانده در بستر ۳- کاهش فعالیت عوامل بیماریزا. برای تمیز کردن بستر پرورش، می توان از توریهای پلاستیکی استفاده نمود. بدیهی است اندازه چشمه توری ها برای استفاده در دوره کرم جوان کوچکتر و برای دوره کرم بالغ بزرگتر می باشد. همچنین در دوره کرم بالغ که کرمها با شاخه تغذیه می شوند می توان با برداشتن شاخه ها سطح زیرین آنرا تمیز کرده و مجدداً شاخه را روی بستر تمیز شده قرار داد. نکته مهمی که باید در مورد تمیز کردن بستر یادآوری نمود آن است که در مراحل مختلف این عملیات بویژه در دوره کرم جوان که لاروها ریز بوده و امکان مشاهده آنها اندکی مشکل است، باید توجه کافی نمود تا از دور ریختن احتمالی لاروها و یا آسیب های وارده به آنها اجتناب گردد. نکته دیگر اینکه چون تمیز کردن بستر به ویژه در سنین ۴ و ۵ ، نیروی انسانی قابل ملاحظه ای نیاز دارد بهتر است در این خصوص برنامه ریزی لازم صورت پذیرد تا عملیات تمیز کردن بستر و سپس تغذیه لاروها به موقع انجام شوند. ۳- افزایش سطح بستر و یکنواخت کردن کرمها در بستر : همراه با تغذیه و افزایش سن لاروها جثه آنها بزرگتر شده و نیاز به سطح بستر بیشتری دارند. لذا به طوری که در جداول الگویی نیز منعکس گردیده در مواقع لزوم باید به گسترش سطح بستر آنها اقدام نمود. افزایش به موقع سطح بستر پرورش و فراهم کردن بستر مناسب تاثیر بسیار زیادی بر کمیت و کیفیت محصول تولیدی داشته و در پیشگیری از شیوع بیماریهای مختلف به خصوص بیماری گراسری مؤثرمی باشد. عمل گسترش بستر قبل از هر خواب تا دو برابر سطح اولیه و پس از پوست اندازی به اندازه مورد نیاز ضروری است. نکته ای که لازم است مورد توجه قرار گیرد آن است که در تمامی مراحل پرورش اعم از تغذیه و گسترش بستر از تراکم کرمها در یک نقطه اجتناب کرده و سعی شود کرمها به طور یکنواخت در سطح بستر پراکنده شوند. ضروری است به منظور جلوگیری از وارد آمدن هرگونه صدمه به لاروها، جابجایی آنها در سنین جوانی به وسیله دست انجام نشده و از وسایلی مانند پر مرغ استفاده گردد. ۴- رعایت بهداشت محیط پرورش و ضدعفونی: با توجه به اینکه بیماری های کرم ابریشم قابل درمان نیست، برای پیشگیری خسارات حاصل از بیماریها و آفات لازم است اتاق تفریخ، اماکن پرورشی و کلیه وسایل مورد نیاز در تفریخ و پرورش به شرح ذیل ضدعفونی شوند: ۱- محلول ۲ درصد فرمالین: زمان استفاده از این محلول ۴ روز قبل از شروع عملیات پرورش و یا تفریخ است. محلول شامل یک لیتر فرمالین(۳۷ درصد) و ۱۷ لیتر آب میباشد.برای تاثیر بهتر این محلول لازم است که محیط گرم بوده(۲۰ تا ۲۵ درجه سانتی گراد) و کلیه منافذ ورود و خروج هوا گرفته شود. ۴۸ ساعت قبل از شروع عملیات، کلیه دربها و پنجره ها را باز نموده تا گاز حاصل از محیط خارج شود.از این محلول برای هر متر مربع به میزان یک لیتر استفاده می شود. ۲- محلول ۱درصد کلر: زمان استفاده از این محلول یک روز قبل از شروع پرورش و یا تفریخ است. محلول شامل ۲۰گرم کلر تجارتی و یک لیتر آب میباشد. در تلمبارهای سنتی این محلول کاربرد راحت تری دارد. ۳- پودر کلر و آهک: این پودر به صورت روزانه در محل ورودیهای سالن پرورشی استفاده میشود و مخلوط شامل ۹۵۰گرم آهک کشته و ۵۰گرم کلر است. به دلیل فراوانی میکروارگانیسم های بیماری زا در کرم ابریشم و احتمال ابتلاء به بیماریهای مختلف، باید در ضدعفونی کردن بستر پرورش و رعایت نکات بهداشتی محیط پرورش دقت فراوانی نمود. برای ضد عفونی می توان از پودرهای ضدعفونی کننده معرفی شده (۹۵ درصد پارافرمالدئید و ۵ درصد آهک) استفاده نمود. پودر را در پارچه نازکی ریخته و با تکان دادن پارچه محتوی پودر روی کرمها، عمل ضدعفونی را انجام داد. عمل ضدعفونی صبحها و قبل از پوست اندازی کرمها و قبل از اولین برگ دهی انجام می شود. البته در صورت اشاعه بیماری باید دفعات ضدعفونی افزایش یابد. معمولاً پس از هر وعده تغذیه کرمها، مقادیری ضایعات تغذیه در راهروهای تلنبار و حواشی بستر ریخته می شود که باید بلافاصله بدون ایجاد گرد و غبار نسبت به جاروی محیط پرورش و خارج کردن ضایعات اقدام و در صورت امکان با استفاده از محلول کلر یا دیگر مواد ضدعفونی کننده، ضدعفونی شوند. ضمن اینکه هنگام ورود به داخل تلنبار باید کفشها تعویض شوند به همین دلیل وجود تعدادی دمپایی در داخل محیط پرورش برای تعویض کفشها ضروری است. این اعمال موجبات ورود عوامل بیماریزا به داخل محیط پرورش را کاهش داده و از ابتلاء کرمها به بیماریها جلوگیری به عمل می آورد. تنیدن پیله و برداشت آن: نشانه های آماده شدن کرم برای تنیدن پیله به قرار زیر است : ۱- کاهش تغذیه ۲- تغییر بافت مدفوع ۳- تغییر رنگ لارو( شفاف شدن) ۴- ترشح مقدار زیادی ادرار ۵ - کاهش حجم بدن ۶- ترشح تارهای ابریشمی ۷- بالاگرفتن سر با بروز این علائم بستر پرورش کاملا تمیز شده و تغذیه لاروها به صورت تک برگ انجام می شود. در زمان تنیدن پیله مطلوب است محل پرورش از دمای ۲۵ درجه سانتیگراد و ۷۰ درصد رطوبت برخوردار باشد. حرارت و رطوبت کمتر و زیادتر از حدود فوق موجب کاهش پیله تولیدی و بروز خسارت اقتصادی محصول می گردد. ضروری است در دوره تنیدن پیله تهویه محیط پرورش به خوبی انجام گیرد، همچنین لازم است از جابجایی کرمها و دست زدن به آنها اجتناب کرد. برای تنیدن پیله از وسایل اختصاصی این کار که اصطلاحا مابوشی نامیده می شود استفاده می گردد. در صورتی که وسایل مذکور در اختیار نباشد می توان از کاه و کلش خرد نشده یا گیاهان محلی خشک شده در آفتاب که دارای انشعاب زیاد بوده و بوی زننده ای نداشته باشند استفاده نمود. وسایلی که برای تنیدن پیله مورد استفاده قرار می گیرند باید ارزان و بادوام بوده و تعداد حفره های آنها زیاد باشد تا کرمها به راحتی در آن حرکت کرده و فضای مناسبی برای تنیدن پیله وجود داشته باشد. دوره تنیدن پیله در شرایط محیطی مناسب ۳ تا ۴ روز به طول می انجامد و لازم است در این دوره نسبت به فراهم آوردن شرایط فوق و جمع آوری لاروهای سرگردان(به پیله نرفته) اهتمام ورزید. ضروری است نسبت به جمع آوری کرمهای مرده و بیمار و معدوم سازی آنها اقدام گردد. در صورت تامین شرایط محیطی مناسب، حدود هشت روز پس از آغاز تنیدن پیله، شفیره کامل شده و می توان پیله ها را برداشت نمود. برای جلوگیری از کاهش رطوبت پیله که موجب کاهش وزن آن می شود باید عملیات برداشت به موقع و سریع صورت گیرد. کرک گیری پیله ها و جداسازی کرمهای مرده و پیله های پوست پیازی و نا مرغوب از محصول موجب افزایش ارزش آن هنگام فروش می گردد. توصیه می گردد جهت حصول اطمینان از مناسب ترین زمان برداشت پیله و پیش از آغاز عملیات فوق، تعدادی پیله از قسمت های مختلف محل پرورش به صورت تصادفی انتخاب شده و شفیره های آنها مورد باز بینی قرار گیرد. بیماریهای کرم ابریشم: مهمترین بیماریهای کرم ابریشم شامل موسکاردین ها، آسپرژیلوس، فلاشری، گراسری و پبرین هستند که بیشترین خسارات را به کرم ابریشم وارد می سازند. در اینجا به طور مختصر علائم بیماری، نحوه سرایت بیماری و نحوه کنترل و پیشگیری تشریح می شود. ۱- موسکاردین(نقلک یا گچ میر): موسکاردین نوعی بیماری قارچی است و شامل چهار نوع سفید، زرد، سبز و سیاه می باشد. علائم بیماری: در انواع مختلف متفاوت است ولی به طور کلی عدم تحرک، کاهش اشتها و پیدایش لکه های سفید و سیاه در نقاط مختلف سطح بدن از علایم بیماری است. لاشه کرمهایی که در اثر موسکاردین از بین می روند ابتدا نرم بوده ولی به تدریج سخت شده و در نهایت حالت مومی شکل به خود می گیرند. لاشه کرمهای مرده به هنگام سخت شدن ابتدا سفید شده و سپس بسته به نوع موسکاردین تغییر رنگ می دهند. سرایت بیماری: از طریق پوست انجام می شود و چنانچه پوست بدن کرمها به قارچ آلوده شود، عامل بیماری از پوست عبور کرده و با رخنه به داخل بدن کرم، وارد خون شده و تکثیر می گردد. پس از مرگ کرمهای مبتلا، قارچهای موجود در لاشه کرم مرده تکثیر یافته و در محیط پخش شده و یا از طریق تماس دستهای کارگران به کرمهای سالم سرایت می نمایند. عامل بیماری می تواند از طریق برگ آلوده نیز به کرمها منتقل شود. کنترل بیماری: لازم است با مواد ضدعفونی کننده، بسترهای پرورشی و سطح بدن کرمها ضد عفونی گردند، همچنین کرمهای بیمار جمع آوری شده و پس از ریختن در محلولهای ضد عفونی معدوم گردند. نکته مهمی که در مورد ضدعفونی بستر پرورش باید یادآوری نمود این است که به منظور جلوگیری از مسمومیت کرمها به وسیله مواد ضدعفونی، تغذیه کرمها باید ۳۰ دقیقه پس از اتمام ضد عفونی انجام شده و از مصرف برگهای خیس نیز خودداری گردد. ۲- بیماری آسپرژیلوس: این بیماری غالبا در دوره کرم جوان بروز می کند. پیشرفت این بیماری در سنین اولیه کرم بسیار سریع بوده و موجب خسارات زیادی می گردد. علایم بیماری: تغذیه کرمهای مبتلا به بیماری از روز دوم کاهش یافته، بدنشان کوچک، رنگشان شفاف و رشدشان نا منظم می گردد و از روز سوم یا چهارم به تدریج می میرند. در این حالت هیچ علامت خاصی روی لاشه کرمهای مرده دیده نمی شود. قارچ عامل بیماری در بدن لاروهای مرده تکثیر یافته و موجب انتشار بیماری می گردد و به همین علت ، لاروهای مرده به رنگ سبز مایل به زرد یا قهوه ای تغییر شکل می یابد. چنانچه بیماری در خواب سنین سوم و یا چهارم و یا اوایل این سنین رخ دهد، انواع کرمهای نیمه پوست انداخته، پوست اندازی نکرده و کرمهایی که قسمت انتهایی بدنشان کثیف است در بستر پرورش می توان یافت. سرایت بیماری:عامل این بیماری نیز مانند موسکاردین، از طریق پوست وارد بدن لارو می گردد. این قارچ در سالنهای پرورشی روی قسمتهای چوبی، کلش برنج، پارچه ها، مدفوع کرم ابریشم و ضایعات پرورشی رشد کرده و تکثیر می یابد. این بیماری در مواقعی که رطوبت محیط بالا باشد سریع تر رشد کرده و گسترش می یابد. کنترل بیماری: لازم است با مواد ضدعفونی کننده، بسترهای پرورشی و سطح بدن کرمها ضد عفونی گردند، همچنین کرمهای بیمار جمع آوری شده و پس از ریختن در محلولهای ضد عفونی معدوم گردند. ۳-فلاشری ها (سیاه میر یا لسه میر): فلاشری نام تعدادی از بیماریهای کرم ابریشم می باشد که علایمی مشابه نشانه های عمومی موسکاردین دارند. علایم بیماری: کاهش تغذیه، ناهماهنگی در رشد و پوست اندازی، چین خوردن میان روده ای و خالی شدن آن و سپس اسهال و استفراغ. سرایت بیماری: نحوه ابتلاء کرمها به این بیماری به دو صورت می باشد: ۱- از طریق دستگاه گوارش : مدفوع کرمهای بیمار دارای مقدار زیادی عامل بیماریزا است و در اثر تماس برگ با مدفوع این کرمها آلوده شده و به این ترتیب عامل بیماری از طریق دهان وارد دستگاه گوارش کرمهای سالم شده و آنها را مبتلا می سازد. ۲- عامل بیماریزا از راه زخمهای ایجاد شده روی بدن کرمهای سالم وارد بدن آنها می شود. کنترل بیماری: دقت و مراقبت در هنگام پرورش، جلوگیری از زخمی شدن کرمها ، جمع آوری و سوزاندن کرمهای مریض، نظافت بستر پرورش و خارج کردن مدفوع از محیط پرورشی از روشهای کنترل بیماری است. ۴-گراسری(مخوس یا زردمیر): علایم بیماری: به تدریج کرمها اشتهای خود را از دست می دهند، پوست بدنشان شل و متورم می شود که این تورم در فاصله بین حلقه ها بیشتر می باشد به طوریکه بدن کرمها به شکل نی با گره های مشخص در می آید. پوست بدن کرم با کوچکترین ضربه ترکیده و مایع شیری رنگی از محل ترکیدگی از بدن کرم خارج می شود، کرمها حالت بی قراری داشته و در سطح بستر حرکتهای نامنظم و سریعی را که بیشتر شبیه حالت فرار و حرکت به حاشیه بستر می باشد، انجام می دهند. حساس ترین مرحله آلودگی و بروز بیماری گراسری اواخر سن چهارم و اوایل سن پنجم بوده و علایم اشاره شده بیشتر در این زمان مشاهده می شوند. سرایت بیماری: ابتلاء کرمهای سالم به بیماری از طریق تغذیه برگهای آلوده به عوامل بیماریزا و از راه زخمهای حاصل روی بدن آنها می باشد. کنترل بیماری: به منظور پیشگیری از بیماری باید از زخمی شدن کرمها در طول دوره پرورش جلوگیری شده و کرمهای مشکوک به بیماری از محیط پرورش خارج و معدوم گردند. ۵- پبرین: پبرین یکی از مهم ترین و خطرناک ترین بیماریهای کرم ابریشم بوده و بروز آن موجب لطمه اقتصادی فراوانی به صنعت نوغانداری می گردد. امکان ابتلاء کرم ابریشم به این بیماری در تمام مراحل زندگی آن وجود دارد و تنها بیماری است که از طریق تخم منتقل می شود. علائم بیماری: رشد لاروها در سنین اولیه نامنظم شده و پوست اندازی آنها با اشکال مواجه می شود. پس از پوست اندازی، بدن لاروها نرم شده و رنگ آنها شفاف به نظر می رسد. گاهی اوقات لکه های نا منظم قهوه ای رنگ مایل به سیاهی در سطح بدن کرمها پدیدار شده و در بعضی حالات نیز پاهای شکمی علایم سیاه رنگی را نشان می دهند. کرمهایی که در سنین اولیه دچار این بیماری میشوند تا پایان سن چهارم دوام نیاورده و از بین می روند. همان طور که اشاره شد این بیماری از طریق تخم نیز انتقال یافته و کرمهایی که از این راه آلوده شده باشند عموما تا پایان سن دوم از بین خواهند رفت. سرایت بیماری: عامل بیماری علاوه بر انتقال از طریق تخم، از راه دستگاه گوارش و تغذیه برگ آلوده
ادامه مطلب
موتورهای DC

آشنایی با موتورهای DC

بازدید : 265
اساس کار: استاتور موتور های جریان مستقیم توسط یک منبع خارجی تغذیه میشود که در نتیجه آن جریان جاری شده در استاتور یک میدان یکنواختی را زیر قطب ها به وجود می آورد حال اگر آرمیچر نیز توسط منبع خارجی و یا جریان خود استاتور تغذیه شود یک میدان مغناطیسی در آرمیچر نیز پدید خواهد آمد .از برهم کنش میدان های استاتور و آرمیچر چرخش حاصل میشود که نتیجه آن تبدیل انرژی الکتریکی به مکانیکی خواهد بود.(در تصویر بالا میدان استاتور را اهن ربای دائم تامین میکند.) راه اندازی موتورهای DC:در هنگام راه اندازی موتور های جریان مستقیم به دلیل صفر بودن نیروی ضد محرکه Ea جریان زیادی وارد موتور می شود.که این جریان زیاد می تواند مشکلات زیر را به جود آورد: ۱- ایجاد جرقهٔ زیان‌آور هنگام کموتاسیون ۲- آسیب‌دیدن سیم‌پیچ آرمیچر و از بین رفتن عایق بر اثر گرمای بیش از اندازه ۳- گشتاور راه‌اندازی بالا و شتاب سریع که به قسمت‌های متحرک ماشین آسیب می‌رساند. ۴- افت زیاد ولتاژ تغذیه بنابراین برای راه‌اندازی مناسب ماشین لازم است که جریان راه‌اندازی محدود شود، که این کار با قرار دادن مقاومت خروجی بر سر مدار آرمیچر انجام می‌شود. البته این مقاومت باید به تدریج از سر راه مدار برداشته شود، زیرا در هنگام کار عادی ماشین باعث کاهش سرعت کار ماشین و تلفات سلفی انرژی و در نتیجه کاهش بازدهی ماشین می‌شود. کنترل سرعت موتور های جریان مستقیم به سه روش امکان پذیر است: ۱-کنترل ولتاژ آرمیچر کنترل شار میدان کنترل مقاومت آرمیچر کنترل ولتاژ ارمیچر در موتور های تحریک مستقل و سری مورد استفاده قرار میگیرد در این روش برای تغییر ولتاژ می توان از یک منبع ولتاژ متغییر اسفاده نمود البته باید توجه شود که فوران تحریک و مقاومت آرمیچر ثابت باشند. کنترل شار میدان به وسیله تغییر جریان تحریک صورت می پذیرد. روش “کنترل مقاومت آرمیچر” یا رئوستایی احتمالاً قدیمی‌تر روش کنترل سرعت است که امروزه هنوز به ویژه در موتور سری مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش ولتاژ پایانه و جریان تحریک (و یا فوران) ثابت هستند و کنترل سرعت توسط تغییر مقاومت آرمیچر به وسیله رئوستایی که در مسیر آرمیچر قرار دارد صورت می‌پذیرد.روش کنترل مقاومت آرمیچر بدلیل داشتن تلفات اضافی دیگر کاربردی ندارد و با توجه به پیشرفت تکنولوژی الکترونیک قدرت روش های اول و دوم بیشتر کاربرد دارند.
  دوره آموزشی موتورهای DC

جهت ثبت نام در دوره آموزشی موتورهای DCبر روی تصویر فوق کلیک نمایید

دوره غیر حضوری است و محتوای الکترونیکی در قالب CD یا DVD به آدرستان ارسال می گردد

پس از پایان گواهی و مدرک معتبر دوره آموزشی موتورهای DC قابلیت ترجمه رسمی دریافت می نمایید

مشاوره رایگان: ۰۲۱۲۸۴۲۸۴ و ۰۹۱۳۰۰۰۱۶۸۸ و ۰۹۳۳۰۰۲۲۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۳۳۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۸۸۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۹۹۲۸۴

 
    تقسیم بندی موتور های جریان مستقیم: ۱-تحریک مستقل ۲-تحریک سرخود یا خود تحریک موتور های تحریک مستقل:در این موتور های سیم پیچی تحریک و آرمیچر به دو منبع جداگانه وصل می شوند به منبع خارجی تغذیه کننده آرمیچر اکسایتر نیز می گویند. مدار معادل: موتور تحریک مستقل موتور های خود تحریک عبارتند از :۱-شنت ۲-سری ۳-کمپوند(ترکیبی یا مختلط) موتور های شنت:در این نوع موتور سیم پیچ تحریک و آرمیچر با یکدیگر موازی می شوند و سیم پیچ آرمیچر و تحریک از منبع استفاده می کند.در صورتی که ولتاژ ترمینال همواره ثابت باشد تفاوتی بین موتور تحریک مستقل و موتور شنت وجود نخواهد داشت مدار معادل: موتور شنت کاربرد های موتور شنت و تحریک مستقل :این نوع موتورها نباید در زیر بار سنگین راه اندازی شوند چون جریان آرمیچر آن بیش از حد زیاد شده و به آن صدمه می زند، بیشترین کاربرد این موتور در بازهای ثابت مانند هواکش های صنعتی، دمنده ها و . . . است. موتور سری:در این موتور سیم پیچ تحریک و ارمیچر با یکدیگر سری بوده در نتیجه جریان تحریک از آرمیچر عبور می کند.بنابراین تعداد دورهای سیم پیچ میدان سری کم و قطر آنها زیاد است. موتور سری کاربرد موتور های سری:این موتور های دارای گشتاور بالایی می باشند در نتیجه از آن ها در جاهایی که نیاز به گشتاور بالا می باشد مورد استفاده قرار میگیرند.همانند:پرس های ضربه ای، جرثقیل ها، بالابرها و آسانسورها. همچنین بهترین موتور برای وسایل نقلیه مانند اتوبوس های برقی، لوکومتیوها و … می باشد و از این رو از نوع خاصی از موتور سری DC در قطارهای برقی استفاده می شود که اصطلاحا به آن موتور کششی (Traction Motor) گویند. موتورهای کمپوند:این نوع موتور ترکیبی از موتور های سری و شنت است در صورتی که فوران ناشی از سیم پیچی شنت فوران سری را تقویت کند به آن کمپوند اضافی و در صورتی که فوران سیم پیچ شنت ,فوران سیم پیچ سری را تضعیف نماید به آن نقصانی میگویند. هریک از موتور های کمپوند نقصانی و اضافی نیز می توانند در دو نوع کمپوند با شنت بلند و کوتاه تقسیم شوند.در موتور کمپوند بلند جریان میدان شنت مستقل از تغییرات جریان بار است ولی در کمپوند کوتاه تغییرات جریان بار باعث تغییرات جریان میدان شنت می شود.بنابراین در موتور کمپوند شار میدان برآیند شار میدان شنت، میدان سری و عکس العمل آرمیچر است
ادامه مطلب
ماهی قزل آلا

نکات پرورش ماهی قزل آلا

بازدید : 442
مقدمه: برای ورود به شغل پرورش دهنده ماهی الزامی به داشتن تحصیلات دانشگاهی نیست و بسیاری از ماهرترین پرورش دهندگان ماهی کشور این کار را به صورت تجربی و یا با کسب مهارت و شاگردی در نزد پرورش دهندگان دیگر آموخته اند؛ اما علیرغم این موضوع، داشتن تحصیلات مرتبط با افزایش آگاهی شما از بسیاری از هزینه ها جلوگیری کرده و با افزایش بهره وری نتایج بهتری را برای شما رقم خواهد زد. تحصیلات مورد نیاز و نحوه ورود به شغل پرورش دهنده ماهی فارغ التحصیلان رشته مهندسی منابع طبیعی – شیلات به ویژه گرایش تکثیر و پرورش آبزیان می توانند وارد این شغل شوند. البته گرایشهای ارشدی نیز برای علاقه مندان به تحصیلات عالیه طراحی شده که می توانید تا سطوح بالا ادامه تحصیل داده و سپس وارد کار شوند. (نظیر رشته ارشد شیلات گرایش تکثیر و پرورش آبزیان). در صورت علاقه مندی به داشتن تحصیلات پایین تر برای ورود به این شغل می توانید در مراکز فنی و حرفه ای در رشته هایی مثل کاردانی ناپیوسته تکثیر و پرورش آبزیان زینتی آموزش ببینید و سپس اقدام به کار عملی کنید. در مراکز آموزش فنی و حرفه ای همچنین ۲ دوره مجزا برای پرورش ماهیان سردآبی و ماهیان گرم آبی تعریف شده و توسط مراکز مجاز آموزش داده می شود. در هر صورت پس از پایان تحصیلات، کارکردن در استخرها و مزارع پرورش ماهی حتی برای مدتی کوتاه بسیار مفید و حتی الزامی است تا نسبت به نحوه انجام کار در این بخش به مرور دانش و تجربه لازم را کسب نمایید. شخصیت شناسی شغل پرورش دهنده ماهی در یک انتخاب شغل صحیح و درست، عوامل مختلفی از جمله ویژگی های شخصیتی، ارزش ها، علایق، مهارت ها، شرایط خانوادگی، شرایط جامعه و … برای هر فرد باید در نظر گرفته شوند. یکی از مهم ترین این عوامل ویژگی های شخصیتی می باشد. شناخت درست شخصیت هر فرد فرآیندی پیچیده و محتاج به تخصص و زمان کافی است. البته هر فردی ویژگی های منحصربه فرد خود را دارد، حتی افرادی که به نوعی تیپ شخصیتی مشابه دارند، باز هم در برخی موارد با یکدیگر متفاوت هستند. به طور کلی همیشه افراد موفقی از تیپ های شخصیتی مختلف در تمام مشاغل هستند و نمی توان دقیقا اعلام کرد که فقط تیپ های شخصیتی خاصی هستند که در این شغل موفق می شوند. اما طی تحقیقاتی که صورت گرفته تیپ های شخصیتی ای که برای این شغل معرفی می شوند، عموما این کار را بیشتر پسندیده و رضایت شغلی بیشتری در آن داشته اند. شخصیت شناسی پرورش دهنده ماهی بر اساس تست MBTI ESTPاین تیپ شخصیتی از اطلاعات فنی و تخصصی خوبی برخوردار بوده و به خوبی می تواند با ابزارها و مواد مختلف کار کند. او عاشق هیجان و کارهای نشاط آور است. ISTP این تیپ شخصیتی از مشاغل ملموس لذت می برد. او قدرت مشاهده خوبی داشته و به جزئیات توجه زیادی دارد. ESFP این تیپ شخصیتی دوست دارد کارش همراه با تفریح، استقلال و انعطاف کافی باشد. ISFP این تیپ شخصیتی استفاده از حواس پنجگانه خود در کار را دوست دارد. او به کارهایی که با چیزهای واقعی و حقایق سر و کار دارد، علاقه دارد. فرصت های شغلی ، وضعیت استخدام و بازار کار پرورش ماهی معمولاً موضوع استخدام پرورش دهنده ماهی ، موضوع جذابی برای علاقه مندان این شغل نیست و اکثر آنها سعی می کنند تا مستقل کار کرده و کسب و کار خود را داشته باشند. افراد علاقه مند ممکن است با راه اندازی یک تعاونی تولید روستایی با افراد علاقه مند دیگر به صورت گروهی مشغول به کار شوند. اما به هر حال عده ای نیز به دلایل مختلف (کمبود سرمایه، نداشتن روحیه و استعداد کارآفرینی یا مستقل کار کردن، علاقه به مشاغل استخدامی و …) به دنبال استخدام به عنوان پرورش دهنده ماهی هستند. روی سخن ما در این بخش با گروه دوم است: شما که تحصیلات دانشگاهی مرتبط دارید، چنانچه بیشتر علاقه مند به کارهای دفتری و اداری در حوزه تکثیر و پرورش ماهی هستید، می توانید در سازمان ها و شرکت های دولتی مرتبط مانند سازمان شیلات ایران یا مؤسسه تحقیقات شیلات ایران و یا شرکت های خصوصی مرتبط با پرورش ماهی به عنوان کارمند اداری استخدام شوید. و چنانچه علاقه مند به کار اجرایی هستید می توانید با دنبال کردن آگهی های استخدام و یا سرکشی به مراکز دولتی و خصوصی تکثیر و پرورش ماهی به عنوان پرورش دهنده ماهی به استخدام این مراکز درآیید که البته در این بخش حتماً سابقه کار عملی و تجربی برایتان مفید خواهد بود. در این سال ها که بحث کارآفرینی و خود اشتغالی بسیار مطرح است، حوزه کاری پرورش ماهی در کنار همه سختی ها و مشکلاتی که دارد، به عنوان یکی از بهترین و پردرآمد ترین زمینه های کاری شناخته شده است . به گفته مدیرعامل تعاونی پرورش ماهیان زینتی استان تهران در یک محیط ۱۰۰ متری با چند آکواریوم دو نفر میتوانند مشغول کار شوند و با توجه به استقبال خوبی که از فروش ماهیان زینتی در کشور صورت گرفته می توانند درآمد خوبی داشته باشند. در سال های اخیر نیز وزارت جهاد کشاورزی طرح پرورش ماهیان زینتی را جزو طرح اشتغال خانگی قرارداده است و وام هایی را در این خصوص اعطا می کند. بنابر گفته یکی از پرورش دهندگان با تجربه کشور، در طراحی یک مزرعه تولید ماهی (خوراکی) رعایت اصول زیر برای دستیابی به حداکثر تولید توصیه می شود : جانمایی دقیق و صحیح محل احداث پروژه استفاده از طراحی استخرهای پرورش به شیوه مدار بسته استفاده از آب برگشتی تا حداکثر ممکن استفاده از حداقل مصرف انرژی طراحی بر اساس ماژولهای جداگانه (به دلیل امکان احداث چند مرحله ای ،مدیریت آسانتر ،عدم تسری بیماری احتمالی به تمام مزرعه و …) هوادهی قبل از ورود آب به استخر جلوگیری از ریز شده مواد جامد معلق در استخرها جداسازی آب غلیظ و رقیق در خروجی هر استخر استفاده از فیلتراسیون چند مرحله ای (هیدرولیکی-فیزیکی-بیولوژیکی_شیمیایی ) نزدیکی مزرعه پرورش ماهی به بازارهای مصرف استفاده از آب چاه و دوری از آلودگیهای و استرس های رودخانه ای وضعیت استخدام پرورش دهنده ماهی در برخی از کشورهای جهان استرالیا – در ۵ سال گذشته میزان استخدام پرورش دهندگان ماهی رشد ۶۰.۳ درصدی داشته و پیش بینی می شود در آینده رشد کاهشی داشته باشد. درآمد پرورش دهنده ماهی درآمد پرورش دهنده ماهی (خوراکی یا زینتی) تابعی از شرایط و عوامل گوناگون است. اقلیم منطقه، دانش و تجربه پرورش دهنده، میزان استفاده از تسهیلات بانکی و دولتی، سرمایه اولیه و سایر عوامل هر یک به اندازه ای در میزان درآمد پرورش دهنده ماهی مؤثر است. متأسفانه در این خصوص اطلاعات دقیقی در کشور منتشر نشده است. اما برای افرادی که به استخدام یک مزرعه پرورش ماهی یا شرکت فعال در این زمینه درمی آیند حقوق و مزایای قابل پیش بینی وجود دارد و معمولا از حقوق دستمزد تعیین شده در قانون کار پیروی می کند. همچنین کارکنان شیلات و سایر سازمان های مرتبط دولتی نیز بر اساس قانون مدیریت خدمات کشوری حقوق دریافت خواهند کرد. درآمد پرورش دهنده ماهی در برخی از کشورهای جهان استرالیا – متوسط درآمد سالیانه در این شغل ۳۸.۲۰۰ دلار ( قبل از کسر مالیات) می باشد. انگلستان – متوسط درآمد سالیانه کارگران این بخش بین ۲۰.۰۰۰ تا ۲۷.۰۰۰ دلار و برای مدیران این حوزه حدود ۵۷.۵۰۰ دلار می باشد
 

جهت ثبت نام در دوره آموزشی  اصول پرورش ماهی قزل آلا بر روی تصویر فوق کلیک نمایید

دوره غیر حضوری است و محتوای الکترونیکی در قالب CD یا DVD به آدرستان ارسال می گردد

پس از پایان گواهی و مدرک معتبر دوره آموزشی  اصول پرورش ماهی قزل آلا قابلیت ترجمه رسمی دریافت می نمایید

مشاوره رایگان: ۰۲۱۲۸۴۲۸۴ و ۰۹۱۳۰۰۰۱۶۸۸ و ۰۹۳۳۰۰۲۲۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۳۳۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۸۸۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۹۹۲۸۴


  کمبود منابع آبی در کشور ما و نیاز مردم به مواد پروتئینی سالم باعث شده است تا بهره برداری دو یا چند منظوره از منابع آب همواره مورد توجه قرار گیرد که پرورش ماهی یکی از آنها می باشد. ماهیان پرورشی از لحاظ دامنه تحمل دمایی به دو گروه سردابی و گرمابی تقسیم می شوند. ماهیان سردابی در۱۸-۱۲ درجه سانتیگراد و ماهیان گرمابی در ۲۷-۲۰ درجه سانتیگراد بهترین رشد را دارند. ماهیان گرمابی شامل چهار گونه اند وشامل: کپور معمولی، آمور، فیتوفاک و سرگنده می باشند که به سه گونه اخیر اصطلاحا کپور ماهیان چینی گفته می شود و تنها گونه ماهی سردابی که در ایران پرورش داده می شود ماهی قزل آلای رنگین کمان است که در اصطلاح عامیانه به آن قزل آلا گفته می شود. با توجه به اینکه استان خراسان شمالی در شمال شرق کشور واقع شده و اکثر مناطق آن دارای آب و هوای سرد می باشد پتانسیل خوبی در زمینه پرورش قزل آلا دارد شرایط فیزیکو شیمیایی مناسب آب جهت پرورش قزل آلا: الف) دما دمای مناسب جهت پرورش قزل آلا ۱۸-۱۲ درجه سانتیگراد می باشد. البته مناسب ترین دما برای پرورش این ماهی ۱۵ درجه سانتیگراد است. دمای بالاتر و پایین تر از این محدوده باعث کاهش رشد می شود و دمای بالاتر از ۲۴ درجه موجب تلفات میگردد. ب) PH یا اسیدیته آب PH مناسب جهت پرورش قزل آلا ۸/۴-۶/۸ می باشد. PH خارج از این محدوده باعث تلفات می شود. ج) اکسیژن محلول میزان اکسیزن محلول در آب به فاکتورهای متعددی از جمله ارتفاع، دما، شوری و... بستگی دارد ولی در هر حال اکسیژن خروجی نباید کمتر از ۵ میلیگرم در لیتر باشد. جهت افـــــزایش اکسیژن محلول راههای متعدد وجود دارد از جمله استفاده از هواده ها که امروزه انواع مختلف داشته و عملکردهای متعدد دارند. د) شوری به طور کلی افزایش شوری آب موجب کاهش درجه اشباع اکسیژن می شود.آبهای شیرین دارای شوری ppt1-0/1 می باشند و ماهی قزل آلا تا شوری ppt 30 را تحمل می کند. شوری به میزان ppt 10 برای پرورش قزل آلا مناسب می باشد. ه) شفافیت قزل آلا ماهی است شکارچی و گوشتخوار به همین دلیل شفافیت آب تاثیر بسزایی در رشد آن دارد به عبارت دیگر ماهی باید غذای خود را ببیند تا آنرا بخورد. به طور کلی در پرورش قزل آلا شفافیت باید تا کف استخر تامین شده باشد و میزان مواد معلق آن باید کمتر از ۳۰ میلیگرم در لیتر باشد. منابع آب جهت پرورش قزل آلا ماهی قزل آلا به طرق مختلف و در منابع آبی مختلف پرورش داده می شود. چشمه ها، رودخانه ها، قنوات و چاههای کشاورزی از مهمترین منابع پرورش قزل آلا در کشور می باشد. ساخت استخرهای پرورشی: در ساخت استخرها باید نکاتی را مد نظر داشت: - شیب زمین به گونه ای باشد که آب به حالت ثقلی از استخر خارج گردد ونیاز به صرف هزینه نباشد. - ورودی و خروجی استخر به طور صحیح ساخته شود. خروجی باید به صورت سه شیاره ساخته شود تا بتوان اولا سطح آب را در استخر بسته به شرایط تنظیم نمود و ثانیا آب کف استخر خارج گردد. -آب قبل از وارد شدن به استخر به بالای برجک هواده منتقل شود تا گازهای مضر از آب جدا شوند. - شیب ۲درصد برای استخرها ( ورودی به خروجی)در نظر گرفته شود تا فضولات کف همراه با جریان آب از استخر خارج شوند. بچه ماهی قزل آلا را می توان در تمام طول سال در مزارع رهاسازی نمود. وزن رهاسازی بهتر است حدود ۱۰ گرم باشد تا هم دوره پرورش خیلی طولانی نشود و هم تلفات کمتر شود.(تلفات در وزن زیر ۱۰ گرم بیشتر است) تعداد ماهی رهاسازی شده بستگی به مقدار دبی آب و وزن هدف دارد. به طور کلی به ازای ۷ لیتر در ثانیه می توان یک تن ماهی برداشت نمود حال اگر وزن هدف ۴۰۰ گرم باشد برای تولید یک تن ماهی به ۲۵۰۰ قطعه بچه ماهی نیاز می باشد. ۱۵-۱۰درصد هم باید به عنوان تلفات در نظر گرفت. ظرفیت و تناژ پرورش بستگی به آب ورودی دارد و بر این اساس تعداد استخرها نیز متفاوت است ولی در هر حال چنانچه شیب زمین اجازه بدهد برای اینکه بتوان از آب حداکثر را نمود استخرها در در دو یا سه ردیف ویا حتی بیشتر احداث می نمایند.بطوریکه استخرهای بچه ماهی در ردیف اول، پیش پرواری در ردیف دوم و در ردیف سوم ماهیان پرواری و آماده صید قرار می گیرند. برای بهترین بازده ارتفاع ریزش آب از یک ردیف به ردیف بعدی حدود ۷۰ سانتیمتر می باشد.دیواره های بین استخرها باید به شکلی باشد که بتوان برای غذادهی وصید بر روی آنها حرکت کرد. غذا دهی: اگر مزرعه ای به بهترین شکل ممکن ساخته شود و بهترین بچه ماهی هم در آن رهاسازی گردد ولی مدیریت تغذیه در آن اعمال نگردد مسلما این مرکز به سودآوری نخواهد رسید.انتخاب نوع غذا و مقدار جیره روزانه مهمترین اصل در زمینه غذادهی می باشد. تعداد دفعات غذادهی نیز بستگی به وزن ماهی دارد به طوریکه بچه ماهی های حدود ۱۰ گرم تا ۶ بار در روز و ماهیان پروراری ۱تا ۲ بار در روز غذادهی می شوند. در پرورش ماهی تامین غذا بیشترین هزینه تولید را دارد. پس هرچه بتوان در این قسمت مدیریت بهتری اعمال نمود سودآوری کار بیشتر خواهد شد. برای اینکار باید به یک سری نکات توجه کرد: - با محاسبه میانگین وزنی ماهیان و مشخص کردن مقدار ماهی موجود در استخر(بیومس) و دمای آب مقدار دقیق غذای روزانه مشخص شود. - از مکملهای معدنی و ویتامینی در جیره غذایی استفاده شود. - نحوه غذا دهی باید به شکلی باشد تا همه ماهیان استخر از غذا استفاده نمایند و غذا هدر نرود. - غذای مورد نیاز باید در مکانی خنک و دور از نور مستقیم خورشید قرار گیرد و هنگام خرید غذا حتما به تاریخ تولید و مصرف آن توجه شود. - پاکتهای غذا باید بر روی پالت چوبی قرار گیرد. - تهویه انبار باید به نحو مطلوب انجام گیرد. رقم بندی: رقم بندی از جمله کارهایی است کــــه معمولا در همه استخرهای پرورش ماهی صورت می گیرد. علت آن هم این است که چون در زمان تغذیه ممکن است غذا به تمام ماهیها به طور یکسان نرسدو یا در زمان رهاسازی بچه ماهیها یک دست نبوده باشند پس از مدتی در ماهیها اختلاف وزن دیده می شود که در این صورت باید ماهیها رقم بندی شوند یعنی ماهیهای کوچک و بزرگ از یکدیگر جدا شوند. مهمترین دلایل آن بدین شرح است: - به دلیل ریز و درشت بودن ماهی و خطا در میانگین وزنی محاسبه جیره غذایی دقیق نخواهد بود. - ماهیهای کوچکتر در رقابت غذایی با ماهیهای بزرگتر موفق نیستند و بنابراین رشد نخواهند کرد یا رشد بسیار کندی خواهند داشت. بهداشت: رعایت نکات بهداشتی در امر پرورش ماهی تضمین کننده بقا و سود آوری یک مرکز پرورشی خواهد بود و با بکارگیری و توجه بــه یکسری مسائل کوچک می توانــد از بروز مشکلات بزرگ جلوگیری نمود. مشاهده شنای غیر طبیعی می تواند علامت شروع یک بیماری باشد که باید سریعا به اطلاع کارشناس شیلات برسد. هرگونه تلفات در استخر باید سریعا از استخر خارج و به طور بهداشتی دفن گردد. البته تلفات موردی، طبیعی است درصورت استمرار تلفات یا تلفات با حجم بالاحتما باید مراتب را به اطلاع کارشناسان شیلات رساند. استفاده از مکملهای ویتامینی باعث مقاومت ماهی در برابر بیماریها شده و به طور قابل ملاحظه ای از بروز بیماری و تلفات ناشی از آن جلوگیری می نماید. افزایش تولید در واحد سطح: با توجه به کمبود منابع آبی و ادامه روند خشکسالی و همچنین افزایش جمعیت و تقاضای روز افزون ماهی یکی از راههای افزایش تولید استفاده از امکانات جانبی برای افزایش تولید در واحد سطح می باشد. هواده ، مدیا و دستگاههای فیلتراسیون از جمله این امکانات می باشند. ساده ترین و کم هزینه تریت آنها هواده ها می باشند. امروزه هواده های بسیار متنوع با عملکردهای مختلف وجود دارد. معروفترین آنها هواده اسپلش می باشد که کاربرد این هواده در استخرها می تواند به میزان ۱۰ تا ۲۰ درصد بر حلالیت اکسیژن اضافه می کند. مشکلی که این قبیل هواده ها دارند این است که به دلیل اینکه این قبیل هواده ها می توانند فضولات ماهی را به ذرات ریز تبدیل کند که حذف آنها از استخر مشکل بوده و تاثیر نامطلوبی بر روی طعم و مزه ماهی می گذارد. به همین منظور دستگاههای مخلوط کننده اکسیژن جهت مزارع پرورش ماهی پیشنهاد می گردد. مزایای این دستگاهها نسبت به هواده به طور مختصر عبارت است از: - حلالیت اکسیژن آب به میزان ۴ تا ۶ برابر - افزایش تولید ماهی به میزان ۴ برابر حالت معمول که با رهاسازی لایه ای این میزان به ۸ برابر خواهد رسید. - کاهش ضریب تبدیل غذایی از ۲ در سیستمهای سنتی به ۱/۱  
ادامه مطلب
اسیب شناسی ورزشی

آسیب شناسی ورزشی

بازدید : 291

                                                                                      آسیب شناسی ورزشی

رشته آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی شامل مجموعه یافته های علمی در حوزه های آسیب شناسی ورزشی ، حرکات اصلاحی ، پیش گیری و بازتوانی آسیب های ورزشی ، تربیت بدنی ویژه و ورزش معلولین است که برای دانشجویان علاقه مند به مطالعه در حیطه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی تامین می شود. هدف از تأسیس دوره آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی ، تربیت افراد علاقه مند و متخصص است تا بتوانند با آموزش و پژوهش برنامه ریزی ، راهنمایی و مشاوره ، مربیگری و ارائه خدمات ورزشی به افراد تحت پوشش خود در ارتقای سلامت جسمی و روانی و نیز بهبود فعالیت های حرکتی و ورزشی آنان تلاش نماید. این افراد گسترده ای از مبتلایان به ناهنجاری های جسمی و حرکتی که به درجاتی از هنجارهای تندرستی جامعه فاصله دارند ، افراد شرکت کننده در فعالیت های بدنی و ورزشی تفریحی و رقابتی که در معرض خطر آسیب دیدگی ورزشی قرار دارند ، کم توانان جسمی ، ذهنی و رفتاری را که به درجاتی ازهنجارهای تندرستی جامعه پایین تر بوده و به عنوان کم توان ، بیمار و معلول شناخته می شوند ، در بر می گیرد. نقش و توانایی دانش آموختگان این دوره دارای توانایی های زیر خواهند بود. توانایی های عمومی الف – برنامه ریزی برای بهره گیری از یافته های علوم آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی در موقعیت های واقعی ب – تحلیل وضعیت های مربوط به مسائل حوزه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی ج- توانایی تحقیق و به کارگیری یافته ها در فرایند تدریس / یادگیری د – انجام پژوهش درگرایش های تخصصی خود و همکاری در امور پژوهشی سایر گرایش های رشته آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی ه – تدریس دروس مربوط به گرایش تخصصی خود در دوره های کاردانی و کارشناسی رشته های گوناگون علوم ورزشی و حرکتی توانایی های تخصصی گرایش حرکات اصلاحی الف- توانایی ارائه راهکارهای مناسب برای پیش گیری ، اصلاح و جلوگیری از پیشرفت ناهنجارهای وضعیتی در آحاد مردم ب- استفاده از آزمون های میدانی و آزمایشگاهی متناسب برای سنجش وضعیت بدنی اقشار مختلف و تشخیص ناهنجاریهای وضعیتی ج- توانایی برنامه ریزی و تجویز حرکات اصلاحی مناسب متناسب با سنین گوناگون و جنس د- انجام خدمات مشاوره ای در حوزه حرکات اصلاحی در مدارس ، ادارات ، کارخانه ها و باشگاه های عمومی و خصوصی ه – راهنمایی ، مشاوره و برنامه ریزی برای آشنایی مربیان و ورزشکاران به اصول علمی و تکنیک های ساده در کنترل آسیب های ورزشی ناشی از ناهنجاری های وضعیتی گرایش امدادگر ورزشی الف- دانش آموخته این دوره دارای توانایی پیش گیری ، تشخیص ، مدیریت بالینی و بازتوانی آسیب های اسکلتی عضلانی ورزشکاران می باشد. ب – امدادگرهای ورزشی می توانند خدمات تخصصی خود را در دبیرستان ها ، دانشگاه ها ، تیم های حرفه ای ورزشی ، بیمارستان ها ، کلینیک های بازتوانی و مؤسسات صنعتی ارائه دهند. ج- دانش آموخته این دوره به عنوان عضوی ازتیم مراقبت های بهداشتی فارغ التحصیل امداگر ورزشی تحت نظر یک پزشک و با همکاری دیگر اعضای تیم پزشکی ( مراقبت های بهداشتی ) ، مدیران ، مربیان و خانواده ها کار می کنند. د – راهنمایی ، مشاوره و برنامه ریزی برای آشنایی مربیان و ورزشکاران به اصول علمی و تکنیک های ساده در کنترل آسیب های ورزشی و پیشگیری از وقوع آن ها .   بدون تردید در هنگام ورزش،مخصوصا ورزش حرفه ای ،ممکن است آسیب ها و صدماتی به ورزشکار وارد شود که با پیشگیری و اقدامات لازم می توان از آن آسیب دیدگی جلوگیری کرد و یا با درمان های اولیه ،از وخیم شدن آسیب جلوگیری کرد تا ورزشکار هرچه سریعتر به حالت اولیه خود بازگردد و تمرینات را از سر بگیرد. آسیب شناسی ورزش ،شامل تمامی این موارد اعم از پیشگیری و کنترل و شناسایی آسیب ها و راه های درمان و بهبودی سریعتر آنها میباشد. آسیب شناسی در همه ی رشته های ورزشی کاربرد دارد و بیشتر بر اقدامات اولیه در هنگام آسیب دیدگی تمرکز دارد که باید توجه داشت در هنگام بروز صدمات شدیدتر باید به یک دکتر و یا فیزیوتراپ مراجعه کرد. به هر ترتیب آسیب های شدید خیلی کمتر از آسیب های رایج و شایع اتفاق می افتد که البته با شناخت کامل بر آسیب شناسی و راه های پیشگیری حتی می توان از بروز صدمات شدید نیز جلوگیری کرد. در این بخش آسیب ها در تمامی نقاط بدن از بالا تا پایین مورد مطالعه و بررسی قرار می گیرد و راه های تشخیص و درمان نیز درج گردیده امید است این مطالب برای شما ورزشکاران و ورزش دوستان مفید و موثر واقع شود. در بررسی و شناخت آسیب ها ، آنها را به دو دسته تقسیم می کنیم: آسیبهای ورزشی حاد(Acute) مثل پیچ خوردگی ها,دررفتگی ها,کبودی ها,خراشیدگی ها, کشیدگی عضلات , رباطها , شکستگی ها , آسیب مغزی , کمر درد حاد , زانو درد حاد و سر درد معمولاً به دنبال ضربه و تروما رخ می دهند.شایعترین آسیب و صدمه ورزشی حاد را کبودی ها و خراشیدگی ها تشکیل می دهند.آسیب و درد مچ پا را شایع ترین آسیبهای ورزشی اسکلتی عضلانی محسوب می کنند و شایع ترین آسیب مچ پا هم پیچ خوردگی مچ پا می باشد که سبب درد پا می شود. علائم و نشانه های آسیبهای ورزشی حاد عبارتند از: ۱-درد شدید و ناگهانی ۲-تورم ۳-عدم توانایی در تحمل وزن بدن روی اندام تحتانی ۴-حساسیت در لمس ناحیه ۵-عدم توانایی در حرکت مفصل در تمام دامنه حرکتی آن ۶-ضعف شدید اندام ۷-در رفتگی یا شکستگی قابل مشاهده آسیبهای ورزشی مزمن(choronic) معمولاً‌ ناشی از فعالیت بیش از حد و اعمال نیرو بر روی یک بخش خاص از بدن در هنگام ورزش رخ می دهد. علایم و نشانه های آسیبهای ورزشی مزمن عبارتند از : ۱-دردی که با انجام حرکات ورزشی تشدید و با استراحت بهبود می یابد. ۲-درد از نوع گنگ و مبهم است. ۳-تورم
دوره آموزشی آسیب شناسی ورزشی

جهت ثبت نام در دوره آموزشی آسیب شناسی ورزشی بر روی تصویر فوق کلیک نمایید

دوره غیر حضوری است و محتوای الکترونیکی در قالب CD یا DVD به آدرستان ارسال می گردد

پس از پایان گواهی و مدرک معتبر دوره آموزشی  آسیب شناسی ورزشی با قابلیت ترجمه رسمی دریافت می نمایید

مشاوره رایگان: ۰۲۱۲۸۴۲۸۴ و ۰۹۱۳۰۰۰۱۶۸۸ و ۰۹۳۳۰۰۲۲۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۳۳۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۸۸۲۸۴ و ۰۹۳۳۰۰۹۹۲۸۴

 
ادامه مطلب

آخرین دانلودهای رایگان

آموزش مجازی پر مخاطب

دوره آموزش تفسیر موضوعی قرآن کریم

مهندس مدیریت پیکربندی نرم افزار

دوره آموزشی مدیریت عالی و حرفه ای کسب و کار DBA گرایش مدیریت ورزشی

دوره آموزشی مهندسی مطالعه

مباحث سیستم مدیریت رضایتمندی مشتریان ISO 10002

دوره آموزشی مدیریت استرس

مهندس طراح سیستمهای Oracle

دوره آموزشی آمادگی آزمون TOEFL

دوره آموزشی نقشه کشی صنعتی

دوره آموزشی مدیریت کارآفرینی

دوره آموزشی مباحث سیستم پیاده سازی شش سیگما ISO 13053

PBA مدیریت ارتباط مؤثر با همکاران

دوره آموزشی میکروکنترلر AVR

بررسی روش‌ها و ابزارهای متداول در مبارزه با پولشویی

دوره آموزشی پرورش کارآفرینان خلاق

دوره آموزشی مربیگری خودشناسی

دوره آموزشی راههای ارتقاء رفتار مصرف کننده

دوره آموزشی گمبیت GAMBIT

دوره آموزشی زبان برنامه نویسی و طراحی وب سایت با زبان جاوا اسکریپت – JavaScript

دوره آموزشی ترمیم بتن

دوره آموزشی آشنایی با سیستم های اعلام و اطفای حریق

بکارگیری خط شکسته در کتابت متن قرآن کریم

دوره آموزشی روانکاوی

مذاکره و عقد قراردادهای فروش

دوره آموزشی گره چینی

دوره آموزشی طراحی هلیکوپتر

دوره آموزشی تقاضا در حمل و نقل

دوره آموزشی روانشناسی عمومی

دوره آموزشی زبان آذربایجانی

دوره آموزشی مدیریت اداری

دوره آموزشی مدیریت پروژه بر اساس استاندارد PMBOK (پی ام باک)

مباحث مدیریت کیفیت صنایع نفت،گاز و پتروشیمی ISO/TS 29001

بیمه گر بیمه های بازرگانی

دوره آموزشی رادیوشیمی و شیمی هسته‌ای

بازی ساز مقدماتی با موتور یونیتی

دوره آموزشی روانشناسی کودک و بلوغ

مدیر تولید

EXCEL

بازاریاب و فروشنده حضوری (ویزیتور)

دوره آموزشی روانشناسی کار

دوره آموزشی بتن برای سازه های زیرزمینی

تولید محتوای آموزشیCamtasia STUDIO

دوره آموزشی زبان انگلیسی کودکان

دوره آموزشی فروش و توزیع با SAP

دوره آموزشی مدیریت مالزیایی

دوره آموزشی مبانی سیستم عامل LINUX

بازاریابی تلفنی

شهروند الکترونیکی (E-Citizen)

دوره آموزشی حسابداری با نرم افزار هلو

دوره آموزشی حسابداری مدیریت

دوره آموزشی بازاریابی و مدیریت بازار

دوره آموزشی مکاترونیک

دوره آموزشی مباحث استاندارد کیفیت مراکز بهداشتی و درمانی IWA1

دوره آموزشی تاریخ ادبیات

دوره آموزشی شعر و ادبیات فارسی

دوره آموزشی سرویس و نگهداری دیزل ژنراتور

دوره آموزشی تحلیل سازه

دوره آموزشی اندازه گیری الکتریکی

نرم افزار PSpice

دوره آموزش کارشناس برق و الکترونیک خودرو

دوره آموزشی مدیریت بازرگانی

دوره آموزشی بازاریابی بین الملل

حسابرس ارشد ( امور تولید و کنترل کالا )

حسابرسی عملیاتی(سطح مقدماتی)

کارشناس سفارشات

دوره آموزشی مهندسی اینترنت

دوره آموزشی الکترومغناطیس

دوره آموزشی اقتصاد حمل و نقل

دوره آموزشی مدیریت جهانگردی

کارآفرینی با رویکرد KAB (سطح تکمیلی)

رزومه نویسی

دوره آموزشی اصول ریخته گری

دوره آموزشی تاریخ جهان

دوره آموزشی دریافت نشان GMP

دوره آموزشی انگلیسی در کسب و کار

بازاریاب

دوره آموزشی لینوکس پارسیکس

دوره آموزشی طراحی صنعتی

دوره آموزشی زبان فرانسه

دوره آموزشی متون فقه

دوره آموزشی کارشناس تبلیغات اینترنتی

دوره آموزشی مدیریت کسب و کار MBA گرایش مدیریت بازاریابی

دوره آموزشی آشنایی با اصول ایمنی-امداد و کمک های اولیه

دوره آموزشی مدیریت عالی و حرفه ای کسب و کار DBA گرایش مالی ,بانکداری و سرمایه گذاری

معامله گر بورس های کالایی

کارشناس ارشد شبکه های عصبی در MATLAB

دوره آموزشی اینترنت و اشتغال (کسب درآمد از اینترنت)

دوره آموزشی ویژوال بیسیک.NET

تحلیلگر بازارهای مالی بین المللی

سطح ۱ – MBA

مدیر Cafe Net

نفوذ گری و مقابله کننده شبکه های بی سیم

دوره آموزشی طراحی و تجهیز موزه

دوره آموزشی دریافت نشان CE

دوره آموزشی مدیریت انگیزه خرید در مشتری

دوره آموزشی کشت پنبه

کنترلر کیفیت

دوره آموزشی داوری بین المللی

مسئول فروش

دوره آموزشی آنالیز مدار

راهنمای شرکت در دوره های مجازی:

آیا میدانید شما می توانید مرتبط با علاقه خود در دوره های آموزش مجازی بنیاد شرکت و بسته های آموزشی جامع درب منزل دریافت نموده و پس از پایان دوره برای خود مدرک معتبر ملی و بین المللی اخذ نمایید ؟

01 ثبت نام آنلاین در دوره های مورد نظر
02 دریافت بسته آموزشی و مطالعه محتوا
03 شرکت در ارزیابی آنلاین و ارسال پروژه
04 دریافت مدرک پایان دوره درب منزل

مدارک معتبرقابل اعطاء به شما:

آیا میدانید تنها با گذراندن یک دوره . آموزش مجازی در همین رابطه شما می توانید بیش ا ز ۲۰ نوع مدرک معتبر آموزشی ملی و بین المللی اخذ نمایید؟

کلیپ های آموزشی مرتبط با برندسازی: